อยู่ด้วยกันตลอดไป บันทึก · ชราวด์ น้ำอมฤต และบ่อน้ำอมฤต

กลับมาหาข้าเถอะ

ไม่ว่าใครจะพูดอย่างไร ข้าก็ไม่อาจตัดใจจากเจ้าได้ ข้ารู้ว่าเจ้ายังอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น โซฟี เจ้าถูกพันธนาการไว้ ณ ใจกลางของชราวด์

หอคอยแห่งนี้ไม่ใช่บ้านอีกต่อไปเมื่อไม่มีเจ้า ปลายนิ้วของข้าลูบไล้ไปตามหน้ากระดาษเปื่อยยุ่ยที่เราเคยสาบานว่าจะปกป้องมันไว้ให้ดี ถ้อยคำที่จางหายไปเริ่มเรือนลางไปจากใจข้าเหมือนกับความทรงจำเรื่องของเจ้ายามม่านหมอกคืบคลานเข้ามาใกล้

แต่ข้าไม่เหมือนเจ้า ข้าหนีไปไหนไม่ได้ ข้าไม่มีวันวิ่งหนีจากสิ่งที่เคยพูดกับเจ้าได้... เพราะทุกครั้งที่ข้าจ้องมองเข้าไปในกระจก เจ้ายังคงจ้องมองกลับมาที่ข้าเสมอ พี่สาวของข้า

เมื่อทุกอย่างเงียบสงัดในยามดึก ข้ายังคงได้ยินเสียงร้องของเจ้าดังสะท้อนไปทั่วห้องโถงที่ว่างเปล่า

บางทีดวงวิญญาณของเจ้าอาจจะกลับมาหลอกหลอนข้า และข้าก็คงสมควรจะได้รับสิ่งนี้แล้ว

เจ้าคืออีกครึ่งหนึ่งของข้า เป็นเงาสะท้อนในกระจก เป็นฝาแฝด เป็นความเสียใจและความสูญเสียที่ประเมินค่าไม่ได้

ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน โซฟี กลับมาเถิด

จากวิลโลว์ของเจ้า

ถึงโซฟีน้องสาวของข้า

ที่นี่ในยามที่ดอกมูนฟลาวเวอร์ผลิบาน

น้ำตาของข้าสะท้อนภาพน้ำตาของเจ้า

ขณะที่หัวใจและโลงศพถูกเปิดเผย