บทกวีแด่ไพก์มีด
เอ้ามา ล้อมเข้า มาดื่มกัน!
เมื่อเยาว์นั้น มีกลอนลือ ถึงราชินี!
ทรงประคอง ลูกสาม เมรัยปรี่
เปล่งเพลงนี้ ขับขาน สื่อความนัย:
ขอมีเหล้า ในแก้วข้า ยังดีกว่า
ข้าไม่ว่า หากในแก้ว มีรัมใส่
จะดื่มมาก ดื่มล้น มากอย่างไร
ดีเสียกว่า ถอดใจ ไม่สู้เลย!
จะดื่มอยู่ ผู้เดียว เสียดายของ
แบ่งเพื่อนผอง ให้ถ้วนทั่ว อย่ามัวเฉย
จะดื่มมาก ดื่มล้น จนเกินเลย
ดีเสียกว่า เพิ่งเคย ดื่มแก้วเดียว!
ขอมีเหล้า ในแก้วข้า ยังดีกว่า
ขอหัวข้า โลดแล่น ไม่แลเหลียว
ดีกว่ามี ศีรษะ อยู่หนึ่งเดียว
ที่ยอดไม้ ซีดเซียว สิ้นชีวา!
จงนำรัม ออกมา พร้อมสุรา
เทน้ำเมา ใส่มา เสียเถิดหนา
ยกแก้วขึ้น ลิ้มลอง ถึงเกศา
อย่าชักช้า เอ้ายก หมดแก้วเอย!