แบบร่างของข้าเป็นไงบ้าง
ร่างสำหรับเดอะไพค์วีคลี่ ฉบับที่ 341 - เรื่องกลุ้มรายวัน!กำหนดส่งสัปดาห์ที่ 2 ของเยียร์ฟอล, 502 D.A.
ไม่ใช่ข่าวลือ แต่เป็นข้อเท็จจริง:
ชายแดนของเราไม่ปลอดภัย สงครามอาจกำลังปะทุ และเมืองต่างๆ ของเรากำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก!
ชาวฟอร์ตเคลวินรายงานว่าได้ยินเสียงดังมาจากภายในภูเขา! ถ้ำของพวกเขาสั่นสะเทือนในตอนกลางคืนราวกับมีบางสิ่งกำลังจะพังทลายออกมา!
ราชากอร์แมนเดอร์จะส่งความช่วยเหลือมาไหม จะเริ่มการสืบสวนหรือเปล่า หรือบางทีอาจจะผ่านร่างกฎหมายโครงสร้างพื้นฐานสักฉบับไหม ส่วนใหญ่ก็น่าจะไม่ แต่เมลโดร์มีสิทธิ์จะฝัน! ถ้าให้ข้าพนันล่ะก็ ข้าคิดว่าเขาคงจะรอให้ความกังวลคลี่คลายลงไปเองตามยถากรรมนั่นแหละ!
นั่นเป็นร่างฉบับเดียวที่ได้รับอนุมัติ ข้าใส่ข้อมูลเรื่องการยักยอกทรัพย์ลงไปให้เจ้ไม่ได้... ถ้ามันอื้อฉาวเกินไป พวกเขาจะไม่ยอมให้ข้าตีพิมพ์อย่างเป็นทางการแน่ แต่ข้าจะหาทางจนได้ล่ะนะ รักษาตัวด้วยนะ เจคส์!
— ราโมน โจนส์ บรรณาธิการของเดอะไพค์วีคลี่
คำขอบคุณเล็กๆ
ขอบคุณที่ให้ข้าเข้าไปในห้องใต้ดินสำรอง เฮนรี่ ข้าคงไม่ได้เขียนจดหมายอย่างสงบเมื่อมีพวกยามตามจับตัวอยู่ แต่ข้าจะไม่ยอมเงียบแน่!
ข้ารู้ว่าห้องนี้เป็นของฟินเนี่ยน ดังนั้นข้าจะดูแลมันอย่างดี เขาเป็นเด็กที่น่ารักมาก... และเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาเขียนก็วิเศษมาก
ไม่มีสิ่งใดที่ข้าเขียนจะช่วยปลอบประโลมใจเจ้าได้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าพอจะทำได้ แม้ว่าเหล่าบรรณาธิการจะไม่ได้ทำเงินได้มากมายนัก แต่ข้ารู้ว่าจะตอบแทนเจ้าได้อย่างไร: คำอำลาครั้งสุดท้ายของเจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นการจากลาชั่วนิรันดร์เสมอไป
จอมเวทเฒ่าในสวนหลวงเป็นหนี้ข้า และบางทีเขาอาจช่วยให้เจ้ากลับมาคืนดีกันได้ อย่าถามคำถามมากเกินไป ปล่อยให้เขาพาท่านไปหาห้องใต้หลังคาลับ และไม่ต้องพูดเรื่องนี้กับใครอีก
แค่สัญญากับข้าว่าท่านจะรับผิดชอบและกลับมา ที่เรากำลังทำกันอยู่มันเป็นข้อตกลงกับความมืดเลยนะ!
— ราโมน โจนส์
แบบนี้ดูไม่ดีแหะ
เฮนรี่ยังไม่กลับมา เขาไม่ได้ลงเอาน้ำมาให้ข้า และข้าไม่กล้าออกไปข้างนอกเพราะรู้ว่านั่นหมายถึงความตาย
ตอนนี้ข้ายังคงซ่อนตัวอยู่ แต่ใครจะรู้ว่าพวกผู้คุมจะทำอะไรถ้าพวกเขาพบข้า ข้าจะถูกแขวนคอในข้อหาทรยศ ซึ่งเป็นไปได้มากที่สุด... เพียงเพราะพูดความจริง แต่ข้ามีน้ำเพียงพอสำหรับอีกแค่ 3 วันเท่านั้น
และสิ่งที่น่าหดหู่ยิ่งกว่านั้น... ดูเหมือนว่าคำพูดสุดท้ายของข้า ไม่ว่าจะเขียนหรือกรีดร้อง จะไม่มีวันไปถึงจิตวิญญาณที่ยังมีชีวิตอยู่แม้แต่ดวงเดียว ความตายที่ไร้ความหมายเช่นนี้สำหรับนักข่าว... คนฉลาดคนหนึ่งจะเรียกมันว่าการประชดประชัน ข้าจะเรียกว่ามันบิดเบือน
— ราโมน โจนส์ บรรณาธิการของสิ่งที่เคยเป็น เดอะไพค์ รายสัปดาห์
