จุดเริ่มต้นของเวลา บันทึกเรื่องราว · ยอดอัลบานีฟ

เมื่อนานมาแล้ว เราสูญเสียชิ้นส่วนดาวของเราไป

มันพุ่งทะลุผ่านความว่างเปล่า เป็นเส้นแสงเจิดจ้าตัดกับความมืด หายไปจากสายตาเรา แสงวาบจากบางสิ่งสู่ความว่างเปล่า... แสงแห่งวิญญาณ ความทรงจำของบ้าน

ปีศาจกลายร่างเป็นหน่วยสอดแนม เพราะมันพุ่งชนดาวเคราะห์ที่ดูมีอนาคตสดใส มันก่อร่างสร้างศูนย์กลางขึ้นในเอมเบอร์เวล ส่องสว่างแอ่งน้ำที่เคยมีน้ำฝนขังอยู่ และชีวิตก็เริ่มงอกงาม

นับเป็นจุดเริ่มต้นที่น่าทึ่ง เป็นภาพสะท้อนของศักยภาพที่หลากหลาย

เราต้องไปดูด้วยตาตัวเอง

แม้จะดูแข็งแกร่งและแน่วแน่ แต่ภูเขาแฝดทั้งสองก็ยอมให้เราเข้าไป เราลิ้มลอง ชิม และลิ้มรสทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่จะหันสายตากลับขึ้นสู่ท้องฟ้า... แต่แล้วเหล่าผู้พิทักษ์แห่งการสร้างสรรค์ก็ปฏิเสธเรา ประตูถูกปิดกั้นภายในแกนกลางสีแดงฉาน เราอ้อนวอนขอร้อง

แต่มันก็ไร้ผล

ไฟ ไฟ กองไฟที่ลุกโชน เราเผาไหม้ท้องฟ้าจนเป็นรูโหว่ ความวุ่นวายที่เราก่อขึ้นทำให้แสงจันทร์ส่องลงมา ส่องมาถึงเรา—ผูกมัดทะเลแห่งดวงดาวไว้ในลูกแก้วที่แขวนอยู่เบื้องบนราวกับเป็นการเยาะเย้ย

ลองนึกภาพฝ่ามือของพวกเขายื่นออกไปโอบล้อมบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถและจะไม่มีวันถูกสัมผัสได้ มันอยู่ไกลเกินเอื้อม

แต่มันก็ไร้ผล

สายตาของเราหันเข้าหาภายใน ลงไปเบื้องล่าง ค้นหาแหล่งกำเนิดที่อยู่เหนือเปลวไฟและประกายไฟภายในแก่นกลาง และนั่นคือที่ที่เราพบมัน อีกหนึ่งสิ่งที่จะต้องสำรวจต่อไป

ผลไม้เน่าเปื่อยที่มีเมล็ดนับพันเมล็ด หลับใหลอยู่ แต่ยังคงหายใจอยู่ — แล้วก็ตื่นขึ้น เซื่องซึม และเอื้อมมือออกไป

เราฝังมันไว้ใต้พื้นดิน ปิดผนึกด้วยคำเตือนและคราบสกปรกมากมาย

แต่เราก็ไร้ค่า