กำเนิดเทพองค์ใหม่ - ดาลส์ซูล บันทึกเรื่องราว · ตอนที่ 6 จาก 6

ดาลส์ซูลในวัยหนุ่มจ้องมอง ในขณะที่ขนนกร่วงหล่นจากท้องฟ้า ก่อเกิดเงาอันบางเบาเบื้องล่างขนนกที่ปลิวไปตามลม

เขาครุ่นคิด "จะพิชิตท้องฟ้าไปเพื่ออะไร ในเมื่อแผ่นดินนั้นกว้างใหญ่และเต็มไปด้วยสมบัติ! เราควรพุ่งสู่แผ่นดินใหญ่และทำลายแกนกลางของมัน! ให้เลือดของมันเสริมความแข็งแกร่งให้กับผืนดินและร่างกายของเรา!

ว่าแล้วเขาก็ฝังกรงเล็บลงในแผ่นดินผืนใหญ่ที่สุดที่หาได้ ก่ออิฐจากดินเหนียวและหินเพื่อสร้างวิหารที่แสดงถึงความรุ่งโรจน์ของตนเอง

เดรกมากมายนับไม่ถ้วน ทำงานและล้มตายที่กำแพงของเขา และเมื่ออนุสรณ์สถานอันยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาเสร็จสมบูรณ์หลังจากก่ออิฐก้อนสุดท้าย เขาก็หัวเราะและกล่าวว่า "มารดาแห่งเผ่าพันธุ์โปรดฟังข้า! ผืนแผ่นดินทุกตารางนิ้ว ตั้งแต่ทุ่งหญ้าถึงผืนป่ากำลังส่งเสียงกรีดร้องอยู่ใต้เท้าข้า! หอกของข้าสามารถชี้ไปยังทุกที่ที่ตามองเห็น มันกว้างไกลจนไม่เห็นขอบเขตดินแดนของข้า!

ในขณะที่เขากล่าวอย่างดุดันต่อไปราวกับหินที่กลิ้งลงเนิน เผ่าเดรกดัลของเขาก็ค่อยๆ ถอยห่างออกไป พวกเขารู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้พื้น เมื่อรู้ตัวอีกที รอยแตกขนาดใหญ่เบื้องหน้าก็ฉีกแผ่นดินออกเป็นสองส่วน

อนุสรณ์สถานใต้เท้าของผู้นำเผ่าพังทลายลงมา และดาลส์ซูลก็ถูกฝังอยู่ใต้เศษซากปรักหักพังและฝุ่นละออง เลือดของเขากลายเป็นเครื่องหมายแสดงจุดกึ่งกลางดินแดนไปตลอดกาล

นาวามอร์โกรับเขาไปแล้ว