ไวน์และฟองคลื่น บันทึกเรื่องราว · ตอนที่ 5 จาก 5

ครั้งหนึ่ง ตอนที่ข้ายังเป็นช่างตัดเย็บ ข้าเคยมีลูกค้าเป็นคนดัง ก็กัปตันเฒ่าคนนั้นไง!

ข้าไม่มีวันลืมเช้าวันนั้นที่เขาโซซัดโซเซเข้ามาในร้าน เคราของเขายังไม่ขาวโพลนเท่าทุกวันนี้ เขาใส่เสื้อเชิ้ตเปื้อนๆ เพียงตัวเดียวเท่านั้น

"อรุณสวัสดิ์ แม่สาวน้อย!" เขาพูดด้วยเสียงแหบแห้ง "ข้าอยากได้เสื้อโค้ตตัวใหม่! สีน้ำเงินเข้มเหมือนท้องทะเล มีทองประดับนิดหน่อยหน่อย ข้าคิดว่า ฮึก!"

ในระหว่างที่วัดตัว ข้าก็สังเกตไปด้วย มีกลิ่นไวน์โชยออกมาจากตัวเขา และที่น่าประหลาดคือ เขาไม่ได้ทำเสื้อโค้ตหายอย่างเดียว แต่ยังทำรองเท้าหายไปข้างหนึ่งด้วย... พอข้าถาม เขาก็ตอบว่า

"ไม่หรอก สาเหตุไม่ใช่เพราะไวน์อย่างเดียว คืออย่างนี้ เมื่อคืนข้าออกเรือดึก แล้วปีศาจเฒ่าที่เกิดจากฟองคลื่นมันโผล่ขึ้นมาจากข้างล่าง! มันบอกว่าจะขอแลกกระดุมเสื้อโค้ตของข้าหนึ่งเม็ดกับไวน์ชั้นดีที่สุดหนึ่งขวด! กระดุมเม็ดเดียวแลกกับไวน์เนี่ยนะ ใครจะไม่เอาบ้างล่ะ! แต่พอข้าเอื้อมมือไปรับไวน์ ไอ้ปีศาจเจ้าเล่ห์ก็คว้ากระดุมข้อมือ ลากข้าลงไป แล้วกลายเป็นฟองทะเล! ฮึก! ข้าตกน้ำ ช่วยด้วย ช่วยด้วย! คนพวกนั้นต้องมาช่วยดึงข้ากับเรือขึ้นมา ส่วนเสื้อโค้ตน่ะเหรอ ถูกคลื่นพัดหายไปแล้ว! ฮึก!"

ข้าตัดเสื้อแจ็กเกตตัวใหม่ให้เขาเสร็จในสามวัน แต่ทุกวันนี้ข้ายังสงสัยไม่หายเลยว่า ทำไมเสื้อผ้าเก่าของเขาถึงไม่ลอยกลับขึ้นฝั่ง หรือมันจะกลายเป็นฟองทะเลไปแล้วเหมือนกัน