Savaş Alanında Dans, 2. Bölüm•Kitap · Karakter hikâyeleri

Bir gün Marcus'a sırrını sormuştum. Rakipleri daha ne yapacaklarına kendileri karar veremeden gerçekten onların bir sonraki hamlelerini biliyor muydu? Bana gülümseyerek şöyle cevap verdi: "Hiç öyle bir şey değil. Aslında gayet basit. Çoğu savaşçı, ya silahlarına ya da silahı tuttukları ellerine bakar. Ben daha ötesine bakarım. Rakibimin nasıl durduğunu, ayaklarını nasıl hareket ettirdiğini izlerim. Anlaşılması güç de olsa kalçasını ne şekilde eğdiğini görürüm. Son olarak da gözlerinin içine bakarım... Çoğu durumda bedenlerine yanıltmayı öğretseler de gözlerine söz geçiremezler. Bunu biliyorsan ve çevik bir tabiatın varsa tüm saldırıları yana çekilerek atlatabilir... sonra da bunlara kendi saldırınla karşılık verebilirsin. Çoğu durumda da bu saldırı, dövüşü sonlandıran saldırı olur."