İniş Kitap · Buluntular

Tepelerin katbekat derinliklerinde, virane bir kemerin ötesinde kadim bir harabe uzanır. Şehirlerimizden de kitaplarımızdan da eskidir. Girmeye cüret edenlerin meşalelerin titreşip sönerek geride acınası bir kor parçası bıraktığı bin basamaktan inmeleri gerekir.

En dipte dünyanın üzerinde açılmış bir yaranın beklediği, tüm yaşamın istikrarlı bir şekilde oradan sızdığı söylenir.

Yasaklanan hakikatleri takıntı hâline getiren ve uykusuz gecelerin ardından dermansız kalan bir adam, görünenin ötesindekileri öğrenmeye hasretmiş. Fakat ilerleyen yaşından dolayı zayıf düşmüş. Bundandır ki kendisinin yerine küçük oğlunu göndermiş. Çocuk dediğinin önünde daha koskoca bir ömür vardır, diye düşünmüş.

Oğlan, harabelere doğru yola çıkmış. Döndüğündeyse ağzını bile açmamış. Oğlu geri döndüğü ve beraberinde yıllar boyunca hasret olduğu bilgiyi de getirdiği için heyecana kapılan babası, oğlunu kucaklamak için koşmuş fakat oğlanın ağzından tek bir söz çıkmamış. Dipsiz kuyular gibi karanlık gözleriyle babasına bakmış ve bakışlarını adamın bakışlarından ayırmamış.

Oğlanın hâlâ tepelerde dolandığını, evlere gizlice girerek buz kesmiş ufacık ellerini sıcacık göğüslere bastırdığını söylerler. Sağ kalanlar, betleri benizleri atmış bir hâlde titreyerek uyanırlar. Yürekleri, hiçbir duanın dolduramayacağı bir boşlukta yankılanır.