Tosbağa ile Tilki'nin Masalı, 2. Bölüm Kitap · Karakter hikâyeleri

Tilki, Tosbağa'nın yanından geçmesini beklemeye koyulmuş. Cana yakın bir şekilde "Baksana, sen şu sürekli adını duyduğum Tosbağa değil misin?" diye sormuş. Tosbağa yabancıya bakmış ve kasti olarak yavaşça konuşmaya başlamış: "O benim, evet. Senin için ne yapabilirim?" Tosbağa, her ne kadar yalnızlığı sevse de her zaman başkalarına yardım etmeye hazırmış. Hatta ormanda tanıştığı, gülümsemelerinde samimiyetten eser olmayan yabancılara bile...

Tilki konuşmaya başlamış: "Ah, sana yük olmayı asla istemem... fakat evet, zahmet olmayacaksa tabii. Lütfen beni takip et." Böylece birlikte ormanın derinliklerine doğru yürümeye başlamışlar. Tabii ki Tosbağa, bir tosbağa olduğu için kendi son derece yavaş temposunda ilerliyormuş. Bu da açlığını daha fazla görmezden gelemeyeceğini fark eden Tilki'nin sinirini bozmaya başlamış. Meraklı gözlerden yeterince uzaklaştıklarına karar verdiğinde Tosbağa'ya saldırmış. Aklından "Benim gibi çevik bir rakip karşısında kabuğu onu uzun süre koruyamaz," diye geçirmiş... Ama tahmin edemeyeceği kadar yanılıyormuş.