Susuz Dev Kitap · Diğer

Bir vakitler bir dev yaşarmış. Eti taştanmış, sert ve pürüzlüymüş.

Dev, taştan yapıldığından suya doymazmış, hep susarmış.

Bundandır ki dev içmiş. Akıntıları, nehirleri ve gölleri içmiş.

Bir süre sonra her şey kurumuş, solmuş ve ölmeye başlamış.

Erkekler ve kadınlar toplanıp dev su içmeyi bıraksın diye yalvarmışlar.

Fakat dev demiş ki: "O hâlde susuzluğumu sizinle gideririm."

Bundandır ki onu onurlandıracak tapınaklar dikilmiş. Tıpkı onun gibi taştan, devasa zigguratlar yükselmiş.

Pek çok erkek ve kadın can vermiş. Bitmek bilmeyen basamaklardan kanları akıp gitmiş.

Yaşayanların da yüreklerinden korku eksik kalmamış. Yarının telaşıyla bugünden titremeleri dinmemiş.

Bir gün gelmiş ve devin yaşadığı göklere gizlice girerek onu öldürmüşler.

Fakat taş asla tamamen yok olmaz, yalnızca parçalara ve kırıklara dönüşür.

Parçalar ve kırıklar ise yumuşacık ete rahatlıkla batıverir.

Bundandır ki dev, öldürülse de yaşamış. Paramparça bir hâlde hiç olmadığı kadar susuzmuş.

Arimasp'lar böyle anlatır.