Azatlı İsyanının Gerçek Hikâyesi Kitap · Buluntular

Günah çıkardığım bu satırları kendi rızamla yazıyorum. Yalnızca günahlarımın bağışlanmasını dilemiyorum, ciddi bir uyarı da yapmak istiyorum. Maragir yakınındaki ormanda saklanan azatlı grubunun bir mensubuydum. Onlara katıldım, Knez'imiz hakkındaki bariz yalanlarına kandım. Beni kandırdıklarına anlayana kadar iş işten geçmişti. Tüm varlıklarımı isyancılara vermeye zorlandım. Ayrılmaya çalışırsam "bedelini ödeyeceğime" dair beni tehdit ettiler.

Ne Balaban'la ne de başka önemli birisiyle tanıştım fakat Maragir isyancılarının yalnızca düşmanları olarak gördüklerine değil, masum insanlara da korkunç şeyler yaptıklarına şahit oldum. İki köyden tahıl çaldılar. Bir mezarlığa gittiler, cesetleri kazıp çıkardılar ve birlikte gömüldükleri ne var ne yok hepsini çaldılar. "Antrenman" olsun diye yetim bir çocuğun kulağını kestiler. Bir kuyuyu zehirlediler ve iki kişinin ölmesinin ardından suçu askerlere attılar. Daha pek çok iğrenç şey yaptılar ama onlardan burada bahsetmeyeceğim. Yalnızca günah çıkaracağım kişi bunları bilecek.

İki ayın ardından sonunda kaçmayı başardım. Bugün artık biliyorum ki bir daha asla Maragir'e geri dönmeyeceğim. Herkesi de uyarmak istiyorum. Ne pahasına olursa olsun azatlılardan uzak durun! Nerede olduklarını ya da ne planladıklarını biliyorsanız derhâl askerlere iletin. Dayanmak zorunda kaldığım vahşetlerden kendinizi de sevdiklerinizi de koruyun.