Kule Sahibinin Günlüğü Note · Dünya ganimeti

(...)

Nihayet biraz da olsa huzura ve sessizliğe kavuştum! Kuleye taşındığımda nedense hemen her gün bir ziyaretçim oluyordu.

"Ah, siz kimsiniz efendim?"

"Bilge bir beyefendiye benziyorsunuz. Belki çıbanıma bir çare bulabilirsiniz."

"Geceyi kulede geçirebilir miyiz lütfen? Fırtına yaklaşıyor da!"

Bitmek bilmez gevezelikler ve sonu gelmez ziyaretler hayatımdan bir türlü eksik olmuyordu.

Fakat artık hepsi bitti. Planım işe yaradı! Gerçekten dâhiyane bir fikirdi. Marcellus Sidetes'in yazılarını okurken aklıma geldi. Eserinde lykanthrōpos'lardan, yani şekillerini değiştirerek kurda dönüşebilen insanlardan bahsediyordu. Ben de düşündüm: Vadi halkı epey tuhaf şeylere inanıyor. Dağlarda keçi adamların yaşadığını bile söylüyorlar! Neden kurt adamlara da inanmasınlar ki?

Genç bir avcıdan bir kurt postu temin etmeyi başardım. Geriye yalnızca bazı geceler postu giymek ve kulenin etrafında koşturup ulumak kaldı. Elbette, birkaç davetsiz misafirimin yakında Kurt Kulesi olarak anılacağından şüphe duymadığım kulede yaşayan "canavarla" karşılaştığından da emin oldum.

Artık hiç ziyaretçim yok. Nihayet aradığım sükûneti buldum.