Saha Notları — Yıldoğumu'nun 26. Günü, 509 Ş.Ç. Hikâye notu · 6 parçanın 5. parçası

Bu sıcağı daha önce de hissetmiştim.

Uzun zaman önce, yardımcım Nala'yı Yaratılışın Temelleri'ndeki bir anıtı araştırsın diye geride bırakmıştım... bir alev denizinin ortasında duran, geçide benzer tuhaf bir yapı.

Ona "geçit kapısı" demişti; şaka yollu, biliyorum tabii. Ama yine de: Belki de haklıydı. Ve belki... bu platform da ona benziyordur: Yukarıdaki adalara açılan bir ışınlayıcı.

Tabii ki etkin değil. O kadar kolay olsa fazla iyi olurdu, değil mi?

İki hipotezim var:

1. Uzakta ışık sütunları görüyorum; platformu çevreleyen işaretlerin gösterdiği yönlerle hizalanmışlar.

2. Bu sütunlar, Kadim Kuleler'in ateşlerine benziyor olabilir ve ışınlayıcıya güç vermek için ele geçirilmeleri gerek!

...Bir de üçüncü bir not ekleyeyim, tam olsun diye:

3. Erzakım tükenmek üzere. Bu platformdan ayrılamam, ayrılmamalıyım.

Beni şimdi görselerdi Nala ya da Fran ne derdi, merak ediyorum: Dünyanın öteki ucunda, sonsuzluğun kıyısında, bir çukura zincirlenmiş hâldeyken yıldızlara uzanıyorum.

Görünüşe göre Kadimlerin dilini, tek bir acımasız şakayı anlamak için öğrenmişim. Aslında, şakanın kurbanı ben olmuş olabilirim.

Peki, son gülen kim olacak, göreceğiz. Hâlâ umudum var. Her zaman olacak.