Korkaklık ve Ketumluk ile Çevrili Hikâye notu · 4 parçanın 1. parçası

Uzanıp giden göğün altında duran tüm diyarlar arasından en vahşi olanının sorumluluğuyla yüklüyüm. Hükmüm altındaki toprakların yarısı sarmaşıklarla kaplı, her kök ve taş parçası hak iddiama karşı kumpaslar hazırlıyor.

Adamlarımın yürekleri eski harabeleri geri kazanmak için fazla zayıf. Su basmış bir mezara kurulmuş bir tuzak, fare sürüsü gibi kaçışmalarına yetiyor. Biri bile tapınaklara bir çekiç vurmaya, taşlarını toz edene kadar öğütmeye cesaret edemiyor ki buralarda tekrar düzen hüküm sürsün. Yüzümüzü doğuya çevirmek daha bilgece olacaktır... oradaki tepelere anılar musallat değil.

Bu sırada, benim sevgili kardeşlerim beni yıllık baloya, yorucu bir medeniyet tiyatrosuna çağırıyorlar. Beni tahtımı korumasız bırakmaya zorluyorlar. Tehlikenin farkında değiller mi? Sınırlarım sinsi hilebaz tanrılara karşı tek savunma hattı! Belki de davetleri başka bir tuzak, içinde boğulacağım başka bir mezar!..

Aptalca bir düşünce. Zihnime sarmaşıklar dolanmış, beni paranoyaya sürüklüyor olmalı. Görevim olduğu üzere katılacağım ve onları "Gece Korunakları" yerine mancınıklar inşa etmeye teşvik edeceğim. Sessiz bir güruha bilgelik sunmak... Gerçekten, hısımlarım düşkün bir hâlde, Kadimlerin ketumluğu tarafından büyülenmiş duruma geldi.

Dinlenmeliyim. Şafaktan önce huzuruma gelen, sarayıma sinsice sokulmuş bir gezgin ile görüşeceğim. Öte taraftan bir hediye taşıdığını iddia ediyor. Ona kulak vereceğim. Eğlence vaat ediyor.

— Lord Vorgoth, Kuzeyin Muhafızı