หกทิวทัศน์แห่งเหมยกู่ หน้าที่ 17 จาก 18 · บันทึกของผู้ครุ่นคิด

หนึ่งร้อยปีก่อน ที่แห่งนี้เคยเกิดศึกใหญ่ กระดูกขาวจมใต้โคลน ต่อมาชาวประมงทอดแหได้ปลาหลีตัวอวบใหญ่ รสโอชากว่าที่อื่นนับร้อยเท่า ทั้งยังมีต้นเหมยงอกเคียงสายน้ำ สีแดงสดดุจโลหิต

เหล่าผู้รักความงามจึงค่อย ๆ มาสร้างเรือนพำนัก ณ ที่แห่งนี้ พวกเขาเลี่ยงคำว่าฝังกระดูก แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นเหมยกู่ ทั้งยังก่อตั้งเรือนดนตรีไว้ชมดอกเหมยและฟังบทเพลง

ทว่าทุกคืนฝนพรำ ยังคงมีเสียงม้าศึกกับศาสตราวนเวียนอยู่ ณ ที่แห่งนี้