รูนสโตนของ Black Forest

รูนสโตน 1

ระวังที่ในป่าลึก ระวังความมึดในป่าใหญ่ เมื่อราตรีมาเยือนให้อยู่ใกล้ไฟเข้าไว้

รูนสโตน 2

ใต้ผืนดิน รากของป่าพันกันเชื่อมโยงเป็นผืนขนาดใหญ่. การดึงมันออกเพียงรากเดียวก็รู้สึกได้ไปทั่วทั้งป่า ตัดต้นไม้เพียงต้นเดียวทั้งหมดจะรู้ถึงแรงกระเพื่อม จงทำตัวให้เป็นหนึ่งเดียวกับป่าแล้วเรียนรู้สิ่งที่เคลื่อนไหวรอบตัว

รูนสโตน 3

ข้าคือฮารัลด์ เป็นคนจากชายฝั่ง ชีวิตของข้าในมิดการ์ดฉันจำไม่ได้แล้ว แต่ข้ารู้ว่าข้าน่าจะเป็นนักรบ ในความฝันข้ายังเห็นหน้าคนที่สังหารข้าตาย ข้าทำศิลานี้ไว้อย่างน้อยชื่อของข้าก็ยังคงอยู่ต่อไป

รูนสโตน 4

พักผ่อนสักครู่ และระลึกถึงอูล์ฟ ผู้ซึ่งแกะสลักหินนี้ด้วยมือของเขาเอง แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

รูนสโตน 5

ระวังตัวด้วยนะ อีกากล่าวว่าหลายปีที่ผ่านมามันเป็นอีกาตัวใหญ่ ในยุคที่คนและต้นไม้เป็นเพื่อนกันมันเป็นพลังแห่งปัญญา ตอนนี้เขาดูถูกคมขวานและดูหมิ่นผลงานของพระเจ้า โอดินจึงได้เนรเทศเขามาที่นี่เพื่อให้เขาสำนึก แต่เขามีรากความคิดที่ฝังลึก

รูนสโตน 6

คนที่ถูกนักรบหญิงวัลคิรี่ส์พามาดินแดนนี้ ไม่ใช่พวกเราพวกแรก ข้าได้เห็นกับตาตัวเองว่าที่ห้องโถงที่ถูกสร้างไว้ใต้ดินมีซากเยอะแยะเต็มไปหมด ชะตากรรมเดียวกันอาจจะรอเราอยู่ก็ได้?

รูนสโตน 7

ทั้งเจ็ดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกเนรเทศมายังโลกนี้โดยโอดินผู้ยิ่งใหญ่ในช่วงแรกของการเป็นกษัตริย์ เทพเจ้าและสัตว์ประหลาดทั้งเจ็ดงั้น ทะนงตัวเกินกว่าจะแบกแอกของเขาได้ ข้าเคยได้ยินเสียงเหยียบของคนชราในป่าและได้หมอบอยู่ในเงาของแม่ภูเขาเมื่อเธอบิน ของคนอื่น ๆ ที่ข้ารู้น้อย ข้าจะเพิ่มก้อนหินนี้เมื่อข้าได้เห็นมากขึ้น

รูนสโตน 8

"โทรลล์" ยักษ์ใหญ่แห่งมิดการ์ดอาจจะจางหายไปจากความทรงจำของเจ้า โดยแท้จริงแล้วพวกมันมาจากทุกเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ ด้วยจำนวนที่น้อยลงและถูกปล่อยให้ลืม พวกมันขดตัวอยู่ตามถ้ำ และแทะกระดูกของผู้ที่อ่อนแอและผู้ที่บ้าบิ่น เจตจำนงของโอดินผลักไสให้พวกมันกลับไปสู่สถานที่ที่ดำมืด

แต่ในวัลไฮม์ พวกมันรุ่งโรจน์ ผ่านมาหลายร้อยปีตั้งแต่ใครสักคนในมิดการ์ดได้เห็นมหาโทรลล์ฟาดประทับดินให้ราบเรียบและล้มต้นไม้เพื่อความสนุก คอยเปิดตามองหาสิ่งที่ยิ่งใหญ่และสูงส่งนี้เถิดหนาเหล่าพเนจรแห่งดินแดนพิสดาร! จากนั้นก็ใส่เกียร์หมาแล้ววิ่ง...

รูนสโตน 9

ถูกเลี้ยงโดยผู้เฒ่าแห่งดงกาฬ เกิดมาจากเมล็ดของความบาป พวกเกรย์ดวอร์ฟแต่งกายตัวเองในรูปลักษณ์ของมนุษย์ตามที่พวกมันเคยเป็นเมื่อกาลครั้งหนึ่ง แต่ตอนนี้ความอบอุ่นหาได้สถิตในหัวใจของพวกมันแล้วไม่ พวกมันมีชีวิตอยู่เพื่อรับใช้ผู้เฒ่า และปกป้องดงกาฬ จงอย่างปล่อยให้ความสงสารรั้งมือของคุณไว้

รูนสโตน 10

ใครในหมู่พวกเจ้าเคยเป็นฆาตกร, ผู้ที่ฆ่าญาติพี่น้อง, ผู้ทรยศ? ผู้ที่หันดาบใส่หลังของพี่น้องของตัวเอง? ผู้ที่กระชากทารกออกจากอ้อมอกของมารดา และก่อเพลิงทำลายบ้านเรือนของผู้ที่ถูกปล้น? จงตระหนักเสียว่านี่คือพรที่ทำให้พวกเจ้าจำอะไรไม่ได้เลย พวกเจ้าแต่ละคนคือนักรบที่ประเสริฐ และวิญญาณของเหล่านักรบไม่เคยไร้มลทิน

แต่โอดินได้ประทานพวกเจ้าโอกาสอีกครั้ง... สดุดีบิดาแห่งเทพทั้งปวง!

รูนสโตน 11

จงมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ณ. ที่ต้นไม้แห่งภพภูมิ "อิกดราซิล" แผ่ปกคลุม เหล่ามหาอสูรที่ถูกทอดทิ้งให้ลืม ร้องเรียกตัวมันให้มารวมในภพนี้ที่แสนจะแปรปรวน มันเป็นภาพปรากฏที่น่ายกย่อง แต่ก็น่ากลัว กิ่งก้านของมหาพฤกษานี้โค้งผ่านจักวาล ขึงตึงและแตกราว เพราะบนต้นของมันแบกรับภพทั้งเก้าที่กำลังเกิดมหันตภัยไฟป่า, พายุ และแผ่นดินไหว เหล่ามหาอสูรที่ถูกเนรเทศจะต้องถูกกำจัด และให้คืนความสมดุลย์

รูนสโตน 12

แอสทริดไม่เฉลียวตามองข้าแม้แต่น้อย ข้าก็เลยตั้งศิลาจารึกนี้ไว้เพื่อบูชาเทพธิดาเฟรย่า โอ เทพฯ เฟรยา ประทานข้าหนวดเคราให้เหมือนบิยอร์นเพื่อที่ข้าอาจจะชนะใจแอสทริดมาได้

รูนสโตน 13

ข้าตายและเกิดใหม่บนภพนี้อยู่หลายครั้ง ข้าตายแล้วตายอีกเพื่อที่จะตื่นขึ้นมาในบ้านของตัวเอง แต่กระนั้นข้าก็ยังคงสงสัยว่าข้าจะลงเอยเช่นนี้อีกสักกี่หน ฟริดาถูกฆ่าโดยพญานาค และเตียงของนางยังคงว่างเปล่า บิยาร์นิถูกโทรลล์กินไปครึ่งตัว และอีกครึ่งยังไม่เคยค้นพบตั้งแต่นั้นมา...

รอบตัวมีเพียงซากปรักหักพังของเหล่าผู้ที่มาก่อนพวกเรา แต่พวกเขาหายไปไหนแล้วละ?

บางทีเมื่อนักรบสูญเสียความตั้งใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ ณ. ที่แห่งนี้, พวกเขาจะไม่สามารถกลับมาเกิดได้อีก...

ตามไบโอม