รูนสโตนของ Plains

รูนสโตน 1

ที่ไม่มีฝนตก

และจะไม่มีพืชใดงอกงาม

พื้นดินยังสามารถมอบสมบัติได้

รูนสโตน 2

สถานที่แห่งนี้ร้อนเกินไปสำหรับ Ulf ชายคนหนึ่งที่เคยปัดหิมะออกจากเคราของเขา เขาแกะสลักหินก้อนนี้และเดินต่อไป

รูนสโตน 3

ยังคงอยู่ในใจของนักเดินทางเสมอ โอดินพูดกับคนที่ฟัง ที่นี่ในดินแดนที่แห้งแล้งนี้มีคนที่ถูกทอดทิ้งคนหนึ่งอาศัยอยู่ เขาเป็นหมอผีโบราณที่บิดเบี้ยวเพราะความขมขื่นเขาลากร่างกายที่ทรุดโทรมของเขาไปบนผืนทราย แน่นอนว่าโอดินจะยิ้มให้กับนักรบที่สามารถเอาชนะความเกลียดชังนี้ได้

รูนสโตน 4

ใกล้จุดนี้ฉันเห็นดาวดวงหนึ่งหลุดออกมาจากม่านอันยิ่งใหญ่ในยามค่ำคืนและตกลงสู่พื้นทราย มันเรืองแสงสีแดงเมื่อฉันเข้าใกล้ แต่ตอนเช้าอากาศเย็นสบาย เนื้อดาบที่ได้รับความสุขเตาหลอมอาหารของขวัญจากเหล็กจากเทพเจ้า!

รูนสโตน 5

เพื่อนที่ดีวางมือของคุณบนหินก้อนนี้และระลึกถึงฮาราลด์ผู้แกะสลักมัน ในมิดการ์ดฉันเสียชีวิตในสนามรบ แต่ในวัลไฮม์มันกลับคืนมาให้ฉัน การต่อสู้ของฉันยังคงดำเนินต่อไป

ในทุ่งหญ้าสีเขียวฉันต่อสู้กับ Eikthyr the Great Stag และสูญเสียการมองเห็นเขาของมัน

ในป่าลึกฉันมอบโล่ให้กับชายชราแห่งป่าและหยิบลูกศรดรากูร์ใต้ซี่โครงของฉันที่นิ้วของฉันยังรู้สึกได้

บนภูเขาฉันต่อสู้กับ Mother Drake และเธอก็ยกขาออกที่หัวเข่าเพื่อที่ฉันจะต้องเดินโดยใช้ไม้เท้าเสมอ

ตอนนี้การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของฉันต้องอยู่ใกล้แค่เอื้อม เวลานอนนี่จะตื่นที่ไหน

รูนสโตน 6

ในความฝันของข้า โอดินมาหาข้าโดยแปลงกายเป็นชายชรา เขาโน้มตัวไปตามไม้เท้าของเขา และสวมหมวกปีกกว้างไว้บนศีรษะ เขาบอกให้ข้าเชื่อใจพวกอีกาที่เป็นผู้ถ่ายทอดคำพูดของเขา และหินแกะสลักนี้คือหินที่บ่งบอกให้ผู้อื่นรู้ถึงความประสงค์ของเขา เราต้องสังหารผู้ถูกเนรเทศเพื่อเดินทางไปสู่วัลฮัลล่า

รูนสโตน 7

ข้างใต้ผืนดินนี้เป็นโถงสุสานของบรรดาชาย และหญิงที่ลาจากโลกใบนี้ไปนานแล้ว พวกเขาคือชนเผ่าโบราณที่อาศัยอยู่ในวัลไฮม์ พวกเขาอยู่มายาวนานตั้งแต่ก่อนที่บิดาแห่งสรรพสิ่งจะรู้จักกับดินแดนแห่งนี้ เสาะหาสมบัติของพวกเขาแต่ต้องระวังตัวให้ดี เพราะบางคนในหมู่พวกเขายังไม่รู้ตัวว่าได้ตายไปแล้ว

รูนสโตน 8

จากบนยอดเขา ทุ่งราบแห่งนี้ดูเหมือนจะสงบเงียบและร่มรื่น แต่ข้าได้ค้นพบว่ามันแย่กว่าที่ไหนๆ ข้าได้ยินเสียงบินหึ่งๆ ของเจ้าพวกเดนแมลงอยู่ตลอดเวลา หนวดเคราของข้าหงอกขาวดั่งหิมะ ข้าจะต่อเรือ

รูนสโตน 9

สุขใจหนอ ท่องเที่ยว ในต่างแดน ผมพัดแพน แผ่พริ้ว ปลิวไสว เบื้องนภา ท้องฟ้า ศุภาลัย สว่างใส งดงาม ครามคมคาย

ยืนตั้งตน ต่อสู้ ศัตรูหมาย วิวาทวาย วาจา หฤหาร กลับถึงบ้าน ชาญชัย ใจตระการ เสริงราญ กับเตาไฟ ในครัวเพิง

รูนสโตน 10

ณ. ทุ่งราบแห่งนี้ มีแต่เพียงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ที่จะได้อ่านคำพูดข้า และฟังคำแนะนำของข้า จงทำตามที่ข้าแนะนำซะเดี๋ยวนี้

เทพฯ โอดินหาใช่พ่อผู้รักใคร่ เมตตาและอ่อนโยน หรือหาได้มีคารมคมคายไม่ พระองค์ท่านมิใช่เจ้าผู้ปกครองแผ่นดินที่ใส่เกราะทอง หรือสั่งให้ทาสไปตายแทนพระองค์

พระองค์ท่านมิได้ส่งพวกเจ้ามาที่นี่เพื่อที่จะต่อสู้กับศัตรู เพียงเพราะความรัก หรือ ความกลัวต่อพระองค์ท่าน แต่เป็นเพราะว่าศัตรูของพระองค์ก็คือศัตรูของพวกเจ้า ความปิติยินดีและเกียรติยศของพระองค์ท่านก็คือของพวกเจ้าเป็นด้วย พวกเจ้าจะต่อสู้และได้รับชัยชนะเปรียบดั่งเมื่อครั้งที่พระองค์ท่านได้รับมา

เหล่าลูกๆ ชายและหญิงของโอดิน จงไชโย!

รูนสโตน 11

ณ. ทุ่งราบแห่งนี้ เจ้าจะพบกับกลุ่ม "ฟู่ลิง" ที่ลงหลักปักฐานไปทั่ว เผ่าพันธุ์ของพวกมันเคยสร้างตึกรามบ้านเมืองแข่งกับมนุษย์ จนในวันหนึ่งโอดินได้ลงโทษพวกมัน จากความที่พวกมันหยิ่งผยอง พระองค์ได้ย่ำยีเหล่ากองทัพของฟู่ลิง เกราะของพวกมันแตกหักดั่งเปลือกของหอยทากภายใต้ฝ่าพระบาทของพระองค์ท่าน และบ้านเมืองของพวกมันก็ได้ถูกทำลายลง

มีเพียง "ยากลูธ" เจ้าแห่งอาคม ที่อหังการและไม่ยอมอ่อนข้อต่อความพิโรธของพระองค์ท่าน โอดินจึงได้ฟันตัวของมันขาดออกเป็นครึ่ง และเนรเทศครึ่งหนึ่งของมันไปสู่วัลไฮม์ ที่ที่มันจมอยู่ใต้ภูมิธุลี อาลัยโดยกลุ่มเผ่าพันธุ์ของมันที่ยังหลงเหลืออยู่

ในปัจจุบัน ฟู่ลิงปกครองทุ่งราบของวัลไฮม์ โหดร้ายและป่าเถื่อน มีเพียงความเกลียดชังและความกลัวอยู่ในหัวใจของพวกมัน แต่ญากะลุทธ์ยังคงอยู่กับพวกมัน คอยปล่อยพลังงานบางอย่างที่ไม่อาจเห็นได้ ให้กับหมอผีฟู่ลิงเพื่อนำมาใช้เป็นเสนียดมนต์ดำ ทำให้มันกลับมามีพลังอีกครั้งในขณะที่เผ่าพันธุ์ของมันกระจายตัวไปทั่วภพภูมิ...

รูนสโตน 12

"ล็อกซ์" เป็นสัตว์ใหญ่ที่ทรงพลังสะท้านแผ่นดิน ซึ่งพเนจรทั่วไปในทุ่งราบของวาไฮม์ตั้งแต่อดีตกาล อยู่มาตั้งแต่ก่อนที่เหล่าผู้ที่ถูกเนรเทศได้ถูกขับไล่มาสู่ภพนี้เสียอีก พวกมันหัวร้อนและพร้อมที่จะบดขยี้ผู้ที่บุ่มบ่ามโง่เขลาเดินเข้าหาพวกมันอย่างประมาท แต่พวกมันเคยมีความคุ้นเคยใกล้ชิดกับมนุษย์มาก่อน และสามารถถูกทำให้เชื่องได้อีกครั้ง

รูนสโตน 13

จงระลึกไว้ พเนจร ว่า ถึงแม้ว่าเจ้าไม่มีวันตายในภพของวัลไฮม์ แต่เจ้าสามารถยุติการฟื้นกลับขึ้นมาได้ คนแล้วคนเล่าที่มาก่อนเจ้า มาเพื่อสำเร็จพระประสงค์ของโอดิน เพียงเพื่อค้นพบว่าความประสงค์ของตนเองนั้นล้มเหลว...

ตามไบโอม