วิธีไต่แรงค์ใน League of Legends: มายด์เซ็ต ทิลต์ และความสม่ำเสมอ

ถ้าคุณกำลังหาวิธีไต่แรงค์ใน League of Legends และดูวิดีโอเรื่องกลไกมาแล้วเป็นโหล ปัญหาน่าจะไม่ใช่การลาสต์ฮิตของคุณ ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ติดอยู่ดิวิชั่นเดิมหลายเดือนไม่ได้แพ้เพราะเล่นเกมไม่เป็น แต่แพ้เพราะกดคิวมากเกินไป ด้วยแชมเปี้ยนมากเกินไป ในสภาพจิตใจที่ไม่ใช่ คู่มือนี้มองการไต่แรงค์เป็นเรื่องของวินัย ไม่ใช่เรื่องกลไก เพราะเป็นเวอร์ชันที่คุณแก้ได้จริงในสัปดาห์นี้

ทำไมคุณถึงติดอยู่จริงๆ (ไม่ใช่เพราะเพื่อนร่วมทีม)

แรงค์คือการโยนเหรียญอิสระต่อกันเป็นชุดยาว และเรตติ้งของคุณคือค่าเฉลี่ยที่ซื่อสัตย์ของเหรียญเหล่านั้นหลายร้อยครั้ง ในสิบเกม ความแปรปรวนเป็นใหญ่ คุณอาจแพ้ 3-7 ทั้งที่เล่นดีกว่าคู่ต่อสู้ แต่ในสองร้อยเกม ความแปรปรวนจะหายไปและฝีมือเป็นตัวตัดสิน ข้อเท็จจริงข้อนี้เปลี่ยนมุมมองทุกอย่าง คุณไม่จำเป็นต้องชนะเกมนี้ คุณต้องการรูทีนที่รักษาการตัดสินใจให้แหลมคมตลอดสองร้อยเกม เพื่อให้ฝีมือที่แท้จริงของคุณมีที่ทางปรากฏ ทิลต์คือศัตรูเพราะมันทำลายเกมจำนวนมากที่สุดพร้อมกัน การแพ้ครั้งเดียวตอนห้าทุ่มกลายเป็นความพ่ายแพ้อีกสามเกมที่โดนออโตฟิลและใจไม่อยู่กับเกม ก่อนที่คุณจะปิดไคลเอนต์ในที่สุด

วิธีหยุดทิลต์ใน LoL: สร้างรูทีนการเล่น

ทิลต์ไม่ใช่ข้อบกพร่องของนิสัย แต่เป็นสภาวะทางกายที่คาดเดาได้ หัวใจเต้นเร็ว มองเห็นแคบลง ความอดทนหมดไป คุณไม่สามารถใช้เหตุผลเอาตัวออกมาได้ระหว่างเกม ทางแก้คือชุดกฎที่คุณตัดสินใจก่อนกดคิว ตอนที่ใจเย็น เพื่อไม่ให้ตัวคุณตอนทิลต์มีสิทธิ์ออกเสียง ให้มองมันเหมือนเช็กลิสต์ของนักบิน น่าเบื่อ ต่อรองไม่ได้ และเป็นเหตุผลที่คุณลงจอดได้อย่างปลอดภัย

• ฉันกินข้าวและดื่มน้ำแล้ว ไม่กดคิวตอนหิวหรือขาดน้ำ
• ฉันมีเวลาต่อเนื่องอย่างน้อย 90 นาที จึงไม่ต้องรีบเล่นหรือทิ้งเกมกลางคัน
• เกมแรกของวันคือวอร์มอัพที่ฉันยอมรับในใจแล้วว่าแพ้ได้
• ฉันเลือกแชมเปี้ยนสองสามตัวไว้ก่อนกดคิว ไม่ใช่ตอนเลือกแชมเปี้ยน
• ลิมิตแพ้ของฉันตั้งไว้แล้ว แพ้สองเกมติดแล้วปิดไคลเอนต์ ไม่มี "อีกเกมเดียว"

1. 1
   วอร์มอัพก่อนที่เกมจะนับ

   เล่นโหมดนอร์มอลหนึ่งเกมหรือฝึกในโหมดซ้อมสักไม่กี่นาทีก่อนเกมแรงค์แรก ยิงสกิลช็อตให้โดนบ้าง ต่อคอมโบ ให้มือเริ่มตื่น ผู้เล่นที่เล่นเกมแรกแบบมือเย็นด้วย Darius ลงเจอแมตช์อัพยากแล้วตายตอนเลเวล 3 แพ้มาตั้งแต่ก่อนเลือกแชมเปี้ยนแล้ว แค่ไม่ได้วอร์มอัพ

2. 2
   พูดชื่อทิลต์ของคุณออกมาดังๆ

   เมื่อรู้สึกว่าเลือดขึ้นหน้าหลังตายแบบแย่ๆ ให้พูดกับตัวเองออกมาจริงๆ ว่า "ฉันทิลต์" การตั้งชื่อสภาวะนี้สร้างช่องว่างครึ่งวินาทีระหว่างความรู้สึกกับการด่า ในช่องว่างนั้นคุณปิดแชท หายใจลึกๆ และเล่นตามแมพแทนที่จะเล่นตามการทะเลาะ

3. 3
   เล่นเกมที่อยู่ตรงหน้า

   หลังตาย คำถามเดียวที่มีประโยชน์คือ "ตอนนี้การเล่นที่ดีที่สุดคืออะไร?" ไม่ใช่ "จังเกิลเราห่วยขนาดนี้ได้ยังไง?" ถ้าคุณตายแล้ว ให้วางแผนสามเวฟถัดไป ถ้าบอทเลนอินท์ ให้ถามว่ายังตีป้อมอีกฝั่งได้ไหม การโทษคือแผนสำหรับเกมที่ไม่มีอยู่แล้ว

4. 4
   ยึดลิมิตการแพ้ของตัวเอง

   แพ้ติดกันสองเกมคือสัญญาณจากร่างกายว่าดวงกำลังไม่เข้าข้าง และความอดทนของคุณหมดแล้ว การกดเกมที่สามคือจุดเริ่มที่ทำให้ชั่วโมงแย่ๆ กลายเป็นแรงค์ที่หายไป ปิดไคลเอนต์ซะ ลาดเดอร์ยังเปิดอยู่ในวันพรุ่งนี้ และคุณจะกลับมาด้วยหัวที่โปร่งกว่าเดิม

ลดพูลแชมเปี้ยนให้แคบลง

การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่เร็วที่สุดสำหรับผู้เล่นที่ติดแหง็กคือการเล่นแชมเปี้ยนให้น้อยลง ทุกครั้งที่เพิ่มแชมเปี้ยนอีกตัว คุณต้องจำแมตช์อัป คอมโบ จังหวะเวฟ และพาวเวอร์สไปก์เพิ่มอีกชุด ถ้าเชี่ยวชาญแค่สองสามตัว คุณจะไม่ต้องเสียพลังคิดว่า "สกิลฉันทำอะไรได้บ้างตรงนี้" แต่เอาพลังนั้นไปใช้กับแมโครแทน มีเหตุผลที่คนเล่นตัวเดียวไต่แรงค์ได้ คนเล่น Nasus ที่เล่นมาแล้ว 400 เกมรู้ชัดว่าเมื่อไหร่ควรฟรีซ เมื่อไหร่ควรสปลิต และเมื่อไหร่สแต็กพอจะกลายเป็นตัวร้ายเลนข้าง ขณะที่คู่ต่อสู้เพิ่งเจอแมตช์อัปนี้เป็นครั้งแรก

ไม่จำเป็นต้องเล่นตัวเดียวแบบเป๊ะๆ พูลเล็กๆ ที่มีตัวถนัด บลายด์พิกที่ปลอดภัย และตัวรับมือสิ่งที่ชนะคุณบ่อยๆ ก็เพียงพอแล้ว เลือกแชมเปี้ยนที่ให้อภัยความผิดพลาดและเน้นแบกสำหรับตำแหน่งของคุณ เช่น จักกรนอตสายสเกลอย่าง Darius ที่ทำให้ลีดบานปลาย แครี่ที่พึ่งพาตัวเองได้อย่าง Sivir ที่สปลิตพุชและเคลียร์เวฟได้ทั้งวัน หรือตัวที่คลิกแล้วโจมตีง่ายๆ ที่คุณควบคุมได้ขณะสายตาจับอยู่ที่แผนที่ กลไกหวือหวาไม่ใช่เครื่องมือที่เหมาะเมื่อคุณพยายามไต่ออกจาก Gold คุณต้องการแชมเปี้ยนที่เล่นตามแผนได้แบบกึ่งหลับ เพื่อให้สมาธิไปอยู่ที่การตัดสินใจ ไม่ใช่ APM

ทบทวนความผิดพลาดของตัวเอง ไม่ใช่สกอร์บอร์ด

การพัฒนามาจากวงจรฟีดแบ็ก และสกอร์บอร์ดเป็นวงจรที่แย่มาก มันบอกว่าใครมีคิลมากกว่า ไม่ได้บอกว่าทำไมถึงแพ้ วงจรที่ดีต้องสั้น ตรงไปตรงมา และเกี่ยวกับตัวคุณ หลังจบเกม (ไม่ว่าชนะหรือแพ้ เพราะคุณก็พลาดในเกมที่ชนะเหมือนกัน) ใช้เวลาสามนาทีกับสิ่งเดียวที่เป็นตัวแปรใหญ่ที่สุดของคุณ ไม่ใช่สิบข้อ แค่หนึ่งข้อ การแก้ทีละข้อคือวิธีที่นิสัยเปลี่ยนจริงๆ ลิสต์สิบข้อไม่เปลี่ยนอะไรเลย เพราะเกมหน้าคุณจำเจตนาสิบอย่างในหัวไม่ไหว

1. ทันทีหลังจบเกม
   หาการตายที่แย่ที่สุดของคุณ

   เปิดดูการตายของตัวเอง ไม่ใช่สกอร์บอร์ด ดูสองสามครั้งที่เสียหายที่สุด แล้วถามว่า ฉันออกไปไกลเกินไปโดยไม่มีวิชันหรือเปล่า ฉันสู้โดยไม่มีซัมมอนเนอร์สเปลล์หรือสไปก์ไอเท็มหรือเปล่า ฉันเดินเช็กพุ่มไม้ที่ชัดๆ ว่ามีวอร์ดหรือเปล่า สรุปรูปแบบนั้นให้เป็นประโยคธรรมดาประโยคเดียว

2. ก่อนเกมถัดไป
   ตั้งเจตนาหนึ่งข้อ

   เปลี่ยนรูปแบบนั้นให้เป็นกฎข้อเดียวสำหรับเกมหน้า เช่น "ไม่ข้ามแม่น้ำถ้ายังไม่ได้ปักวอร์ด" หรือ "กลับบ้านตอน 1300 โกลด์ แทนที่จะโลภเพื่อไอเท็ม" พูดออกมาครั้งเดียวก่อนเข้าคิว นั่นคือการบ้านทั้งหมดของคุณ

3. ตลอดสัปดาห์
   ดูรูปแบบนั้นค่อยๆ จางหาย

   คุณจะสังเกตว่าความผิดพลาดเดิมเลิกโผล่ในการทบทวนการตาย เมื่อถึงตอนนั้น ให้ไปจัดการนิสัยที่แพงที่สุดถัดไป วิธีนี้ช้าและไม่หวือหวา แต่เป็นวิธีที่ทำให้คนไต่ได้หลายดิวิชันโดยไม่ได้เก่งกลไกขึ้นเลย

เคล็ดลับด้านจิตใจในโซโล่คิวที่ขยับเรตติ้งได้จริง

• เล่นเพื่อชนะ ไม่ใช่เพื่อให้ตัวเองถูก บางครั้งหมากที่ชนะคือการยกออบเจกทีฟให้ศัตรูที่ฟีดแล้วไปเอาอีกอันแทน อีโก้ทำให้เสีย LP
• พิงอย่างมีเจตนา พิมพ์อย่างยั้งมือ พิงเตือนอันตรายถูกจังหวะช่วยชีวิตได้ แต่ข้อความยาวในแชตรวมไม่ช่วยอะไรและดูดพลังคุณ
• มองออโต้ฟิลเป็นมินิโปรเจกต์ ไม่ใช่หายนะ เตรียมพิกที่พอใช้ได้ในตำแหน่งสำรอง เพื่อไม่ให้การโดนฟิลกลายเป็นทิลต์อัตโนมัติ
• เลิกนับ LP กลางเซสชัน การเช็กแรงค์ทุกเกมทำให้ทุกผลลัพธ์กลายเป็นการตัดสินคุณค่าของคุณ ลองเช็กสัปดาห์ละครั้งแทน
• เงื่อนไขการชนะสำคัญกว่าคิล ถามว่า "เกมนี้จะชนะได้ด้วยวิธีไหน" สปลิตด้วยตัวสเกลอย่าง Sivir รวมกลุ่มแล้วบังคับไฟต์ หรือยื้อไปถึงสไปก์ช่วงท้ายเกม แล้วเอาทุกการตัดสินใจไปทางนั้น
• การนอนเป็นกลไกอย่างหนึ่ง เกมทิลต์ดึกๆ คือเกมที่ผันผวนที่สุดและโฟกัสต่ำที่สุดเท่าที่คุณจะเล่น เครื่องมือไต่แรงค์ที่ดีที่สุดมักเป็นแค่การออกจากเกม