James'in Mektubu Mektup · Napolyon'un Hapishanesi

Sevgili William,

Gözlerine hiç ilişmemesi muhtemel olan bir mektubu kaleme almak pek korkunç. Bu satırları senin için mi yoksa kendi dertli vicdanımı rahatlatmak maksatlı bir itiraf olarak mı yazdığımı bilmiyorum.

Üç renkli gönderin altında vazifemize başladığımızda böyle bir neticenin hayalini kurmamıştık. Kendi adımıza değil, bir adamdan çok daha büyük bir dava adına çıktık bu yola. Bonapart'ın planları uçsuz bucaksız. Neye benzediklerini idrak edemiyorsak birer askerden ibaret olduğumuzdandır. Güneşe niye yaktığını sormak haddimiz değil. Biz, itaat etmek için doğmuşuz.

Fakat William, sen... sen ışığının titreyip yoldan çıkmasına göz yumdun. Sana 'hain' demeye dilim varmasa da fesatlığına karşı sessiz de kalamıyorum. İmparatorluğun ve hatta ruhunun iyiliği için imparator huzurunda adalete teslim olmalısın. Kaderinin muhakemesini o yapacaktır.

Daha şerefli bir vakitte ve dost ile düşmanın arasındaki çizginin bu denli bulanık olmadığı bir cihanda yine omuz omuza olabilmemizi temenni ederim.

Naçiz hizmetkâr ve yoldaşın,

James Stewart