Czarna śmierć•Wpis: Legendy

Wpis glosariusza: Czarna śmierć

Zaraza, czy też „wielki pomór”, rozszalała się dwa lata temu. Z tego, co wiemy, wciąż panuje na większości terenów Europy.

Choroba jest śmiertelna i powoduje dużo cierpienia. Na początku w pachwinach i pod pachami pojawiają się opuchliny czy nabrzmienia. Niektóre z nich są duże niczym jajka albo jabłka. Jeśli je naciąć, krwawią. To przez nie choroba rozprzestrzenia się na inne części ciała. Późniejszymi objawami są czarne plamy oraz gorączka i wymioty. Większość zarażonych umiera w ciągu kilku dni.

Ludzie robią, co mogą, by się nie zarazić. Jedni zostają w domu i z nikim nie rozmawiają. Inni tłoczą się w kościołach, wznosząc modły o ochronę i błagając o wybaczenie grzechów, które to, zdaniem niektórych, sprawiły, że Bóg zesłał na nas karę.

A jednak okazuje się, że istnieje lekarstwo. Krew wrakirów potrafi wyleczyć chorych i uchronić zdrowych od zarażenia. To właśnie tak Brencis uzdrowił mieszkańców Kotliny Sangorskiej i nie wygląda na to, by zamierzał podzielić się swoją krwią z kimkolwiek spoza doliny.

Dlatego zaraza wciąż tam szaleje.