Głupota bohatera, część 2. Księga · Historie postaci

Euhemer podróżował, jak świat długi i szeroki, zyskując sławę i chwaląc się swymi umiejętnościami. Pewnego dnia napotkał piękną kobietę imieniem Empusa. Na własne oczy ujrzała, jak biegły jest on w sztukach magicznych – mimo iż rzucił kilka zaklęć, nadal był w pełni sił i gotów na wszystko. Oczarowana jego męstwem, poprosiła, by pozwolił jej towarzyszyć w swoich wyprawach. Ten zaś zgodził się, skuszony jej ciałem oraz pochwałami.

Pewnego dnia Empusa przyniosła mu dzban wina. Euhemer wypił go chciwie – nie był to może najsmaczniejszy napitek, lecz nie dbał o to, przekonany, iż tej nocy kobieta odda mu się w pełni. Lecz nagle poczuł, że opuszczają go siły, a jego ciało staje się coraz słabsze. Z przerażeniem zapytał Empusę, co to ma znaczyć. „Pamiętasz tamtego hippokampa, którego zabiłeś dla tych rozpieszczonych najad?”, odparła. „To był mój dobry przyjaciel, jedyny, który umiał mnie rozbawić. A ty zabiłeś go tylko dlatego, że pragnąłeś więcej mocy. Więc teraz to ja zabiję twoją legendę, bohaterze”. Słysząc te słowa, Euhemer zauważył, że jej zęby zmieniły się w długie kły. Próbował uciec, lecz nie miał siły – wkrótce więc Empusa wypiła jego krew do cna i pożywiła się jego martwym ciałem.