Brzuch żołnierza, część 2. Księga · Historie postaci

Spartanie, którzy mieli rozwiązanie na każdy problem, jaki mógł zaistnieć na polu bitwy, wiedzieli również, jak poradzić sobie z kwestią posiłku dla żołnierzy. Nazywali go „mélas zomós” – czarną zupą. Istnieje jednak inna nazwa, trafniejsza – „haimatía” – była ona bowiem przyrządzana z gotowanej wieprzowiny, krwi i soli, co w istocie czyniło ją krwawą zupą. Spartanie spożywali tę polewkę podczas swoich kampanii i uważali za wielce pożywną. Rzecz jasna, to tylko jeden z przykładów, jak żywili się starożytni wojownicy. Greccy żołnierze podczas ataku na Troję jedli itrion – ciasto z miodu i sezamu. Chcę zatem powiedzieć, że w długiej i krwawej historii sztuki wojennej mądry wojownik zawsze dbał o to, by mieć przy sobie coś do napełnienia żołądka, czasem także w trakcie walki.