Zakład Carnifexa, część 4. Księga · Historie postaci

„Trochę to trwało, lecz Carnifex w końcu otrzymał szansę wykazania się przed naszym księciem. W roku 1047 byliśmy na wojnie przeciw Mazowszu. To właśnie podczas ostatecznej bitwy, w której mierzyliśmy się z pomorską armią, mój śląski kompan dokonał niemożliwego – jednym zamachnięciem miecza ściął nie jedną, nie dwie, a trzy głowy! Nie wierzyliśmy własnym oczom, gdy ujrzeliśmy trzy bezgłowe ciała upadające na zakrwawioną ziemię. Sam Carnifex zaś zachowywał się tak, jak gdyby nic się nie stało, i przedarł się dalej w szeregi wroga, siekąc i rąbiąc swym mieczem.

Niestety jednak nie dożył swojej nagrody od księcia Kazimierza. Jeszcze w tej samej bitwie jednemu z wrogich strzelców poszczęściło się i posłał swoją strzałę prosto w prawe oko Carnifexa. Zanim jednak śląski bohater oddał ducha, zdołał znaleźć łucznika i... cóż, domyślacie się chyba, jaka była ostatnia rzecz, którą zrobił w swoim życiu”.