Baśń Dalyana Księga · Znaleziska

Był sobie kiedyś pasterz imieniem Dalyan. Szukając swoich owiec, sam się zgubił i przez długi czas nie wracał do domu. Rodzina go opłakiwała, przyjaciele o nim niemal zapomnieli. A potem wrócił z wiankiem kwiatów na głowie i torbą pełną smakołyków. „Gdzie byłeś przez cały ten czas i co się z tobą działo?”, pytali go ludzie. A Dalyan opowiadał, że natrafił na ziemię mlekiem i miodem płynącą, gdzie ludziom niczego nie brakowało i wszyscy żyli w dostatku od narodzin aż do śmierci. A wszystkie te błogosławieństwa zapewniała bogini opromieniająca wszystkich swoją miłością, tak że na sam jej widok ludzie płakali ze szczęścia. To wspaniałe miejsce, jak twierdził Dalyan, nazywało się Wieczną Przełęczą i było otwarte dla wszystkich. Rodzina i przyjaciele błagali Dalyana, by ich tam zaprowadził i mogli ujrzeć tę krainę na własne oczy. Lecz szlachetny pasterz szukał i szukał, i nie potrafił znaleźć drogi...