Jak Uktasz spotkał Nassura Księga · Znaleziska

Stary król Urduku umierał. Miał trzech synów, a każdy z nich był świetnym wojownikiem, godnym przejąć tron po swoim ojcu. Król postanowił więc, że wszyscy trzej muszą wyruszyć w świat i poddać się próbom losu.

Dwóch starszych wyruszyło na zachód, gdzie czekały inne wspaniałe miasta i wiele okazji do przygód. Najmłodszy zaś, Uktasz, udał się na wschód, gdzie ziemie były jałowe i spieczone słońcem. Jego bracia naigrawali się z niego i byli przekonani, iż więcej się z nim nie zobaczą, lecz Uktasz obstawał przy swoim.

Przeżył wiele przygód na tych trudnych ziemiach i niejeden raz tylko szczęście ocaliło go od pewnej śmierci. A potem spotkał Nassura, srebrnego boga pod postacią węża. „Nie boisz się mnie?”, zapytał Nassur, zaskoczony. „Owszem, boję”, odrzekł Uktasz, „lecz nigdy w życiu nie widziałem niczego tak pięknego jak twoja srebrna skóra. Toteż odrzuciłem mój strach”.

Odpowiedź ta nie zrobiła jednak żadnego wrażenia na Nassurze. Pożarł on Uktasza, wśliznął się pomiędzy skały i tam zrzucił swoją srebrną skórę.

Wiele lat później bracia Uktasza, z których jeden został w końcu królem Urduku, powędrowali na wschód w poszukiwaniu brata. Nie znaleźli go, za to odkryli bogatą żyłę srebra, będącą niegdyś skórą Nassura. Założyli w tym miejscu kopalnię, a odkrycie to uczyniło Urduk jeszcze bogatszym, a ponadto wolnym od wrakirów.