Będąc uczniem mistrza Giaccomo, część 1. Księga · Historie postaci

„Jeszcze raz!”, zakrzyknął mój mistrz, podnosząc w górę miecz. Szczerze, byłem zmęczony i w nienajlepszym nastroju – przez ostatnie dwie godziny robiliśmy w kółko to samo. On nacierał, ja próbowałem sparować atak. W większości przypadków nieskutecznie. Dobrze, że nasze miecze były z drewna, choć ich uderzenia i tak bolały – paskudny, krwawy guz na moim czole był tego dowodem.

Wiedziałem, że to nie koniec bólu. Mogłem winić jedynie samego siebie. Mistrz Giaccomo był znany ze swoich surowych metod nauki. Był również oporny co do przyjęcia pod swoje skrzydła nowego ucznia, lecz ja go błagałem bez końca, aż wreszcie się poddał. Więc teraz nie mam wyjścia – muszę się nauczyć odpierać jego ataki albo stopniowo zamienię się w jednego wielkiego krwawego guza.