Opowieść o żółwiu i lisie, część 1. Księga · Historie postaci

Lis był głodny. Większość stworzeń w lesie znała jego naturę, więc niezależnie od tego, jak sprytnie próbował oszukać je, by stały się jego kolejną przekąską, te potrafiły przejrzeć jego sztuczki i ominąć zastawione przez niego pułapki. Teraz więc jego żołądek zawinął się w bolesny supeł, domagając się pożywienia głośnym burczeniem. Lis był coraz bardziej zdesperowany. Wtedy jednak wydarzył się cud – ujrzał bowiem Żółwia powoli wędrującego przez las. Do tej pory ich ścieżki nigdy się nie przecięły. Co więcej, Żółw znany był ze swojej natury samotnika, toteż możliwe, że żadne inne stworzenie nie ostrzegło go przed Lisem. Ten wyszczerzył więc kły w uśmiechu i rzekł do siebie: „Dzisiaj się najem!”. Niewiele wiedział jednak o Żółwiu, który – choć powolny i niezdarny – był mimo to groźnym wrogiem.