Szelmostwa Reynarda Lisa Księga · Znaleziska

Pewnego wieczoru w lesie Reynard Lis spotkał Grimbarda Borsuka, Baldwina Osła i Kywarda Zająca. Wszyscy trzej trzymali widły, kosy i pochodnie.

– Zamierzacie z kimś walczyć? – zapytał Reynard.

– Właśnie mieliśmy ci powiedzieć! – rzekł Grimbard. – Spotkaliśmy dziś człowieka! Miał kaptur na głowie, zakrytą twarz i powiedział, że nazywa się Wy-Zwo-Leń-Jedz!

Reynard uśmiechnął się, lecz nie wyrzekł nic.

– Powiedział, że musimy zabić naszego króla, Lwa! – zakwiczał Baldwin.

– Obiecał, że nigdy nie będziemy już głodni – powiedział Grimbard.

– I że nigdy nie będziemy już musieli się bać! – dodał Kyward.

– Och, a czy teraz jesteście głodni? Czy boicie się czegoś? – uśmiechnął się znowu Reynard.

– Cóż, jeśli o to pytasz, to… nie – odparł Baldwin. – Nasz król dobrze rządzi. Ale tamten człowiek był bardzo przekonujący.

Wówczas Reynard założył na głowę kaptur, zasłonił swoją twarz i zaryczał: „Musicie zabić Lwa! Gdyż ja tak każę! Ja chcę być teraz królem! I obiecuję wam, że jeśli to dla mnie zrobicie, to na wierzbie zaczną rosnąć gruszki!” Po czym roześmiał się, ubawiony własnym żartem.

– To był od początku tylko twój dowcip?! – najeżył się Baldwin.

– Macie szczęście, że tak było! Naprawdę chcieliście napaść na królewski zamek tylko dlatego, że jakiś oszust was podburzył?!

– Masz rację – rzekł ze wstydem Grimbard. – Powinniśmy używać naszych wideł i kos do pracy w polu, a nie do przelewania krwi.

– I powinniście też pomyśleć, zanim uwierzycie w każde zasłyszane kłamstwo! – uśmiechnął się Reynard.

Wszyscy przyjaciele zgodzili się z nim. Porzucili swe niemądre myśli o buntowaniu się przeciwko królowi i od tej pory żyli w zgodzie i w pokoju.