Powstanie chłopskie w Kotlinie Sangorskiej•Księga · Znaleziska

Chłopi, ludzie ograniczeni w swoim myśleniu i niezdolni do refleksji, często zapominają, gdzie ich wyznaczone przez Boga miejsce, i ośmielają się kwestionować porządek ustanowiony przez naszego Ojca, niech będzie wychwalane Jego imię. W takich chwilach trzeba ich w jasny sposób zawrócić ze złej drogi i ukarać w należyty, zgodny z prawem sposób.

Skender Dragosti, roztropny i łaskawy władca Kotliny Sangorskiej, wziął sobie te nauki do serca. Gdy na jego ziemiach wybuchło powstanie chłopskie, odpowiedział na nie żelazną stanowczością, z której znany jest jego szacowny ród. Buntownicy zostali schwytani, wychłostani, poćwiartowani i spaleni, a taki sam los spotkał ich rodziny. Ich krzyki odbijały się echem po całej dolinie, będąc dobitnym ostrzeżeniem dla wszystkich, którzy choćby pomyśleli o wstąpieniu w szeregi rebeliantów.

Wkrótce nieposłuszni wieśniacy zostali zapędzeni do starego kamieniołomu znanego jako Dzierzbi Jar. Widząc, że ich plan się nie powiódł, zaczęli błagać triumfującego kniazia o litość. Lecz Skender Dragosti, dobrze wiedząc, iż taki akt niezasłużonej łaski jedynie zachęciłby do kolejnych buntów, zmiażdżył tych niewdzięczników tak, jak powinno się miażdżyć robactwo. Od tamtej pory Kotlina Sangorska cieszy się nieprzerwanym pokojem i dobrobytem – wyraźnym znakiem boskiej aprobaty – pospólstwo zaś okazuje kniaziowi Skenderowi jedynie głęboki szacunek.