Kılıç Ustasının Günlüğü Mektup · Muharebe Meydanı

Artık günlerin sona erişini fark edemiyorum. Ağır, gri bir yürüyüş gibi geçip gidiyorlar...

Bir kaleyi veya geçidi korumuyorum. Bir kutuyu koruyorum.

Devriyelerimin hiçbir anlamı yok, görülebilecek hiçbir şey yok.

Benden bilmediğim bir sır uğruna ölmem istendi.

Generalin sözleri sessizlikte kayboluyor.

Bekliyorum. Ama savaşı değil. Bir şeyi, bu absürt nöbete bir anlam katacak herhangi bir şeyi.

Artık benim düşmanım bu bekleyişin bizzat kendisi ve korkarım herhangi bir emir gelmeden önce beni o tüketecek.