Niewysłany list Note · Łupy ze świata

Drogi Vincentiu,

nie wiem, czy kiedykolwiek otrzymasz ten list. Mówią, że Kotlina Sangorska jest odcięta od reszty świata. Lecz kto wie, może ta wiadomość zdoła jakoś dotrzeć do Budy, mój najdroższy kuzynie.

Do rzeczy zatem. Cóż za hańba – ja, Bartolomeu Mavrogheni, zmuszony uciekać z ziem moich przodków. Lecz co miałem robić? Nasza ojcowizna została zabrana przez kreatury nazywające siebie „wrakirami”. Są czymś na kształt krwiożerczych potworów z legend, jakie opowiadała nam ciotka Flora. Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale to prawda. W ogóle nie przypominają żadnych wrogów, z którymi dotąd się mierzyłem – nie da się ich pokonać ani mieczem, ani też sprytnymi zagrywkami politycznymi. Potrzebuję czasu oraz sojuszników, a w Maragirze na pewno ich nie znajdę. Jeden z tych wrakirów, Ambrus, pozabijał większość szlachty i obwołał się władcą wszystkiego, co kiedyś należało do mnie.

Dlatego uciekłem i ukryłem się w leśnej jaskini. Nie jest to najwygodniejsza kryjówka, ale tutaj przynajmniej mogę na spokojnie coś zaplanować. Odzyskam mój dom. I nabiję głowę Ambrusa na dzidę!

Jutro w ciągu dnia wracam do Maragiru – rzecz jasna w przebraniu. Wieśniacy mnie nie rozpoznają. W końcu gdy musiałem do nich przemawiać, nie spoglądali dalej niż na czubki własnych butów!

Jeśli otrzymasz ten list, wyślij pomoc. I módl się do Boga, bym zdołał przeżyć tak długo, by kiedyś znowu cię zobaczyć.

Twój kuzyn

Bartolomeu