Zagajnik Świętej Tyny•Region

Swego czasu klasztor Świętej Tyny funkcjonował niczym dobrze naoliwiony mechanizm. Założę się, że przeorysza nie narzekała na brak kandydatek do nowicjatu. Praktycznie każda trzecia córka bez posagu albo krnąbrna dziewczyna sprawiająca problemy rodzicom i „wymagająca dyscypliny” trafiała do Świętej Tyny. A potem wybuchła zaraza i klasztor zalała fala pielgrzymów. Niektórzy przybyli, by prosić świętą o ochronę, inni – już zarażeni – by modlić się o cud. Zakonnice urabiały sobie ręce po łokcie, pielęgnując chorych... ale ostatecznie nie ostała się tam ani jedna żywa dusza. Krążyły pogłoski, że wszyscy pielgrzymi i siostry pomarli. W klasztorze i otaczającym go lesie zapanowała grobowa cisza. Lecz nie na długo...