Dziennik Andreia nr 1 Księga · Dokumenty zadań

(…)

Niedawno do naszego sklepu przyszedł strażnik. Jakiś nadgorliwy szczeniak, świeżo mianowany kapitanem w Silberstein. Chciał mi chyba pokazać, kto tu rządzi. A może naprawdę mu się wydawało, że coś tu wskóra.

Jestem cierpliwym człowiekiem i rozsądnym do granic. Powiedziałem mu, co powinien wiedzieć – że straż i ja żyjemy w dobrych stosunkach. Że czasem daję im to i owo, a oni są na tyle uprzejmi, aby przymykać oko, gdy moi chłopcy i dziewczyny uczciwie tu pracują. Dodałem, że jeśli nie będzie robił głupstw, to sam się utuczy jak zadowolony świniak.

Nie dotarło to do niego. Zaczął mi grozić. To jeszcze mogłem znieść. Ale wtedy mnie popchnął.

Nikt nie ma prawa mnie dotykać. Nie, odkąd mój ojciec rozciął mi czoło swoim sygnetem, aby nauczyć mnie dyscypliny, i pojął, że jestem powolnym uczniem.

Świnie były zadowolone tego dnia. A następny kapitan wysłany tu przez straż był już znacznie mądrzejszy.