Badania bojara Bakira Pismo · Dokumenty zadań

Tym razem bojar Bakir rozkazał nam przetestować metodę znaną jako skafizm, opisaną w „Życiu Artakserksesa” pióra Plutarcha. Proces ten wyglądał następująco:

Na jeziorze ustawiliśmy dwie łodzie, jedną na drugiej, z wyciętymi otworami na kończyny więźnia. Pojmanego buntownika położyliśmy w dolnej łodzi, a następnie przykryliśmy go drugą, tak aby wystawała głowa, dłonie i stopy, niczym w za ciasnej trumnie.

Tak jak opisał to Plutarch, wmusiliśmy w niego mieszaninę mleka i miodu, aż do odruchu wymiotnego, a potem natarliśmy jego twarz, dłonie i stopy tą samą miksturą. Wystawiony na słońce, wkrótce został cały pokryty muchami, pszczołami i osami, które na nim osiadły, by go żądlić i kąsać. Z czasem także inne robactwo pojawiło się w jego własnych wydzielinach, przyciągnięte smrodem rozkładu. Jego śmierć, zgodnie z opisem, powinna być długa i straszna, gdyż miał on gnić żywcem, pożerany z zewnątrz i od środka. Jednak po trzech dniach obserwacji więzień był już prawie cały czas nieprzytomny od gorąca i wyczerpania.

Kiedy bojar Bakir przybył, by zobaczyć rezultaty, nazwał Plutarcha „durnym kłamcą”, odrzucił skafizm jako metodę „zbyt powolną i diabelnie nudną” i rozkazał nam zatopić łodzie ze znajdującym się w nich więźniem.

Teraz chciałby wypróbować metodę zwaną „krwawym orłem”.