Dziennik Farkasa•Księga · Dokumenty zadań

Dzień 1.

Nareszcie pierścień należy do nas. Mój biedny braciszek wreszcie przestanie tak cierpieć! Potrzebuję jeszcze tylko kilku dni, żeby przygotować rytuał. A potem naprawdę będziemy gotowi zacząć tu nowe życie.

Dzień 2.

Nie sądziłem, że Dusko będzie miał coś przeciwko temu rytuałowi, a jednak. Nie chce mi pozwolić założyć pierścienia. Boi się wszystkiego, co ma związek z tym draniem Bakirem. Ale to nasza jedyna nadzieja! Wytłumaczę mu to. Muszę.

Wkrótce Dusko znów będzie mógł chodzić.

Dzień 5.

Narysowałem okrąg i posadziłem Dusko obok siebie. Łkał z przerażeniem, ale i nadzieją. Lecz gdy wypowiedziałem słowa wyryte na pierścieniu, to ja poczułem zmianę, nie on.

Upadłem, osuwając się w mrok.

Gdy otworzyłem oczy i zobaczyłem twarz mojego brata, od razu wiedziałem, że rytuał nie zadziałał. Jego nogi nadal leżały bez życia na ziemi, pierścień zaś spłonął na popiół.

Dusko patrzył na mnie z żalem, a ja byłem wściekły.

Jak on śmie się nade mną litować?

Dzień 7.

Nie mogę tego znieść. Dusko jest jak kamień uwieszony mi u szyi. Wciąż szukam sposobów, by go uleczyć, mimo jego ciągłych utyskiwań. Zastanawiam się, czy on zawsze był tak nie do zniesienia?

Dzień 8.

Nie mogę uwierzyć, że zmarnowałem miesiące w służbie Bakira dla tego niewdzięcznego gówniarza! Mój brat gapi się na mnie, jakbym był obcym człowiekiem.

Ale wreszcie zrozumiałem. Rytuał nie jest zakończony. Pierścień dał mi moc wyleczenia Dusana. Czuję ją, słyszę, jak przeze mnie przepływa. Muszę tylko uważnie słuchać, a wkrótce będę wiedział, co trzeba zrobić.

Dzień 11.

Już wiem. Muszę go otworzyć, dostać się do tego, co jest chore, i własnymi rękami to naprawić. Kiedy skończę, Dusan znowu będzie mógł chodzić. A ja wreszcie się od niego uwolnię.

Dzień 12.

Krąg narysowany. Nóż jest gotowy...