Dziennik łowcy Księga · Miejsca warte uwagi

Jesienne łowy, dzień 9.

To był dobry rok. Lasy są ciche i obfitują w króliki, a jelenie często przychodzą nad rzekę. Dziś udało mi się wyśledzić pięknego byczka. Ustrzeliłem go jednym precyzyjnym trafieniem, a potem do tego także i łanię. Oprawianie zwierzyny zajmie mi trochę czasu. Muszę ususzyć mięso i przygotować skóry na targ.

Jesienne łowy, dzień 14.

Nie mam zbyt wiele czasu na tropienie zwierzyny, więc codziennie sprawdzam pułapki. Jak dotąd pięć królików, wszystkie tłuściutkie i zdrowe. Już je oskórowałem i zasoliłem. Z taką ilością mięsa będę mógł już niedługo wrócić do domu.

Jesienne łowy, dzień 15.

Lasy nie są już tak ciche, jak mi się wydawało. Dziś natrafiłem na… coś. Znalazłem ślady, lecz nie należą ani do jelenia, ani do wilka, ani do niedźwiedzia. Zbyt długie stopy, pięta przypomina ludzką, ale krok w ogóle nie pasuje do człowieka.

Jesienne łowy, dzień 17.

Widziałem to stworzenie wyraźnie o świcie – przypominało człowieka, ale jakby wypaczonego. Bestia poluje nocą, zostawiając swoje ofiary w strasznym stanie, z porozrywanymi ciałami i poszarpanymi skórami. Zdecydowałem się zatem ją zabić. Najpierw muszę jednak się dowiedzieć, jak ją zwabić.

Jesienne łowy, dzień 20.

Próbowałem kilku przynęt, lecz jak się okazuje, sam chyba jestem najlepszą z nich. Stwór kręci się na skraju obozowiska, obserwując mnie. Otoczyłem palenisko sidłami, lecz to nie zadziałało, więc dzisiejszej nocy spróbuję czegoś innego: rozłożę moje posłanie jako przynętę, a sam wejdę na drzewo. Jeśli będę miał szczęście, w końcu przydybię tego potwora.

I go zabiję.