Dziennik Marcusa Pismo · Miejsca warte uwagi

(…)

Jestem w pełni świadom, że moje badania nad magią są… cóż, są szaleństwem. Ludzie płonęli na stosie za mniejsze przewiny. Lecz, jak mawiał mój ojciec, ciekawość i ryzyko zawsze idą ramię w ramię.

By należycie przestudiować te tajemne sztuki, potrzebuję materiałów, a konkretniej – ksiąg. Słyszałem, że w Svartrau, niedaleko rynku Altenmarkt, znajduje się pewien sklep, gdzie mężczyzna imieniem Henrik posiada w ofercie interesującą kolekcję. Jutro go odwiedzę.

(…)

Zabawne – ostatnimi czasy moja obsesja na punkcie magii jest… jakby mniejsza. To, co kiedyś odbierało mi sen i pchało do gorączkowego poszukiwania wiedzy, obecnie wydaje się głupie, wręcz trywialne. Ludzkie serce to zaiste ciekawa rzecz, nieprawdaż?

(…)

Martwię się o Henrika. Jest zbyt dobry, zbyt czysty, zbyt… ufny jak na ten świat. Wielu z chęcią by nas skrzywdziło tylko za to, jacy jesteśmy. A w mojej przeszłości istnieją ludzie, którzy wciąż pamiętają grzechy, które popełniłem. Co, jeśli znajdą mnie w Svartrau? Co, jeśli skrzywdzą Henrika z powodu moich błędów? Muszę znaleźć sposób, by go ochronić.

(…)

Mam księgę. Henrik będzie na mnie zły, że ją „pożyczyłem”, lecz lepiej przeprosić później, gdy zobaczy, co dla niego zrobiłem. Bransoleta będzie idealna do tego celu. A gdy to zrobię – koniec z czarną magią. Koniec ze zmartwieniami.