Pełnia księżyca przynosi zrozumienie Notatka fabularna · część 5 z 6

W mojej piersi kołatają dwa serca.

Jedno bije mściwym rytmem. Rozszerza się i pęka, dusząc mnie od środka. Wydaje się słuszne, choć okrutne.

Obok niego tętni też drugi ton. Ciche brzęczenie, łagodne wspomnienie... czego, właściwie? Widma siebie samego, którego nie rozpoznaję, mniej zmizerniałego i wysuszonego.

Mówi o granicach, którymi można rządzić tylko silną ręką. O dumnym, lecz rozbitym królestwie pragnącym zjednoczenia, skupionym w pięści. O nasionie tajemnicy, zagrożeniu umieszczonym w zewnętrznej korze jego mózgu i pielęgnowanym do dojrzałości.

To Strażnik Północy

Obrońca muru

Jego również zmiażdży pięść

Żyje w świecie myszy i ludzi, gdzie tchórze więżą to, co w głębi

Gdzie więzi przecina się mieczem

Więzi nie do odbudowania

Gdzie słabych się ubija, a o życie trzeba walczyć

Mury muszą być wyższe, a droga wzwyż dłuższa

Odległość rośnie, aż wszystko spowije mglisty błękit

Mgła się jednoczy, tak mówi nasiono

We Mgle wszystko jest całością i jednością, a jedność wszystkim

Dlatego prawa dłoń sięga, by wymierzyć karę

Pięść, miecz, koniec

Modrą nić, która zszyje oba serca w jedno

Lord Vorgoth, Strażnik Północy, władca Rimgardu