Klasy bohaterów w League of Legends: tanki, bruiserzy, zabójcy i reszta

Przy ponad 160 bohaterach League of Legends wygląda na materiał nie do zapamiętania. Nie jest. Prawie każdy bohater mieści się w jednej z kilku klas bohaterów w League of Legends — powtarzalnych szablonów tego, jak postać walczy, czego chce i jak przegrywa. Poznaj klasę, a znasz zarys bohatera, zanim rzucisz pierwsze zaklęcie. Ten poradnik dzieli typy klas w LoL według jedynej rzeczy, która realnie liczy się w trakcie gry: zadania danej klasy w walce i warunku zwycięstwa, który po cichu realizuje.

Model myślenia: zadanie w walce + warunek zwycięstwa

Większość poradników o klasach wrzuca ci ścianę etykietek. To nic nie daje, gdy patrzysz na wrogi skład i zastanawiasz się, kto zaraz na ciebie skoczy. Odwróć to. Przy każdym bohaterze zadaj dwa pytania: jakie jest jego zadanie, gdy wybucha walka? oraz jak on właściwie wygrywa? Zadaniem tanka jest zainicjować walkę i wchłonąć obrażenia; wygrywa, przeżywając wystarczająco długo, by drużyna posprzątała. Zadaniem zabójcy jest usunąć jedną osobę; wygrywa, łapiąc kogoś samotnie. Gdy potrafisz odpowiedzieć na te dwa pytania, wiesz, jak grać daną klasą — i, równie ważne, jak ją pokonać.

Sześć klas bohaterów w skrócie

Każda klasa po kolei

Tanki: ci, którzy zaczynają walkę

Tanki zaczynają walkę i odmawiają z niej wyjścia. Ich zadanie to nie obrażenia — to przestrzeń i czas. Tank taki jak Malphite zbiera pancerz i zdrowie, żeby wejść prosto w pięciu przeciwników, przygwoździć kogoś twardą kontrolą i przyjąć lanie, podczas gdy jego carry sprzątają z tyłu. Ultimate Malphite'a to warunek zwycięstwa tanka w jednym przycisku: nie potrzebuje zabójstwa, wystarczy podrzucić dwóch–trzech wrogów, żeby drużyna dostała darmową walkę. Jeśli wolisz tworzyć akcje niż nabijać licznik zabójstw, tanki są dla ciebie. Tank „przegrywa", gdy przeciwnik po prostu go omija i i tak zabija jego kolegów — tank bez follow-upu za plecami to tylko lekko irytująca ściana.

Wojownicy (bruiserzy): lepcy i uparci

Czym więc jest bruiser w LoL-u? Bruiser — Riot oficjalnie nazywa ich wojownikami — łączy wytrzymałość i obrażenia w jednym lepkim zabijace średniego zasięgu. Nie zabiją cię jednym combo i nie utankują całej drużyny, ale przegonią cię przez pół mapy i zmielą w dłuższej walce. Darius to sztandarowy przykład: chce wciągnąć cię w zasięg zwarcia, nabić krwawienie i resetować ultimate na zabójstwach, aż cała wroga drużyna się wykrwawi. Warunek zwycięstwa bruisera brzmi po prostu „dopaść cię i przetrwać wymianę" — dlatego tylu wojowników kupuje mieszankę obrażeń i wytrzymałości, i dlatego kitowanie, czyli bicie ich z zasięgu i ruchu, gdy nie mogą oddać, jest klasyczną odpowiedzią. Jeśli Darius złapał cię w otwartej walce, prawdopodobnie już byłeś martwy.

Zabójcy: skasować jeden cel i wyjść

Zabójcy istnieją po to, by usunąć jeden ważny cel i uciec. Ich zadanie w walce jest chirurgiczne: zignorować pierwszą linię, przeskoczyć ją i zburstować najcenniejsze carry przeciwnika, zanim ktokolwiek zdąży zareagować. Zed to podręcznikowy przykład — czeka, aż odpłyniesz kawałek poza pozycję, kładzie cienie i ultimate i wyjmuje cię z gry w jakąś sekundę. Ceną jest szkło. Zabójcy kupują obrażenia i mobilność, nie obronę, więc przerażają, gdy prowadzą, i są niemal bezwartościowi, gdy przeciwnik ich szanuje. Ich warunek zwycięstwa to śnieżna kula: zdobyć wczesną przewagę, złapać nią kogoś samotnego i zamienić to w jeszcze większą przewagę. Zatrzymaj zabójcę wcześnie, a często wyrywasz mu kły na całą grę.

Magowie: obrażenia i kontrola z dystansu

Magowie zadają obrażenia magiczne z dystansu, zwykle zaklęciami, które trzeba wycelować. Część, jak Lux, to artyleria — dalekosiężny poke i burst karzące każdego, kto wejdzie w skillshota. Inni to magowie kontroli, którzy zamykają strefy kontrolą tłumu i obrażeniami obszarowymi. Warunek zwycięstwa maga to trafianie umiejętnościami z bezpiecznej odległości: jeśli Lux trafi unieruchomienie, spina całe combo i kasuje kruchy cel z drugiego końca ekranu. Spudłuje — i stoi bezbronna na długim czasie odnowienia. To cała gra przeciwko magowi: szanuj to, co się stanie, gdy trafi, i karz okno, gdy chybi.

Strzelcy: silnik late game

Strzelcy — często nazywani ADC — to twój silnik obrażeń w late game. Na starcie są słabi i łatwi do zdominowania, ale każdy przedmiot ich skaluje, a nakarmiony strzelec waląc równe ataki z dystansu potrafi sam wynieść grę w decydujących walkach. Caitlyn pokazuje tę tożsamość z największym zasięgiem ataku podstawowego w klasie; cały jej plan to stać na maksymalnym dystansie, trafiać pułapkami i skillshotami i nie pozwolić nikomu się dotknąć. Warunek zwycięstwa strzelca brzmi: „dotrwać do late game, potem ustawiać się idealnie". Słabość to druga strona tej siły — są krusi i prawie pozbawieni mobilności, i właśnie dlatego zabójcy pokroju Zeda i nurkujące tanki pokroju Malphite'a są stworzeni, by na nich polować.

Kontrolerzy: ci, którzy podnoszą całą resztę

Kontrolerzy zamieniają dobre carry w niezabijalne. Enchanterzy tacy jak Janna leczą, tarczują i przyspieszają sojuszników, sami zadając niemal zero obrażeń; łapacze zamiast tego blokują wrogów kontrolą o dużym zasięgu. Cały zestaw Janny istnieje po to, by jej carry oddychało — tarcza w dobrym momencie albo podrzucenie potrafi odwrócić przegraną walkę, choć ona nie trafi ani jednym istotnym ciosem. Warunek zwycięstwa kontrolera jest brutalnie prosty: „moje carry przeżyje twoje carry". Jeśli wolisz być powodem wygranej niż nazwą na szczycie tabeli wyników, to twoja klasa.

Czytanie zagrożeń przeciwnika przez klasy

Prawdziwy zysk ze znajomości klas jest defensywny. Spójrz na wrogi skład w wyborze bohaterów, a znasz już fabułę. Zabójca walczący wręcz oznacza, że po 6. poziomie nie chodzisz sam. Mag o dużym zasięgu oznacza, że wczesna alejka to gra w unikanie. Strzelec oznacza, że przeciwnik z każdą minutą jest groźniejszy, więc chcesz kończyć wcześnie. Jeden szybki nawyk, który wygrywa gry: zanim podejdziesz, sprawdź, z jak daleka może cię trafić każdy wróg.

To przybliżone zasięgi ataku w jednostkach odległości League, które przez lata prawie się nie zmieniają — więc są niezawodnym punktem odniesienia. Jeśli bruiser walczący wręcz stoi obok ciebie, zagrożenie już tu jest. Jeśli w drużynie przeciwnej jest mag artyleryjski, zagrożenie zaczyna się znacznie wcześniej, niż myślisz. Ustawiaj się według najdłuższego zasięgu, który może cię dosięgnąć, a nie według najbliższego wroga.

Wybór klasy, która naprawdę do ciebie pasuje

1. Chcesz tworzyć akcje i zaczynać walki? Graj tankami. Pożyjesz długo, a twoje inicjacje rozstrzygają gry, nawet gdy obrażenia wyglądają marnie.
2. Chcesz pojedynkować się i nigdy nie odpuszczać? Graj bruiserami. Jesteś twardy i groźny naraz, a wygrywasz, będąc najbardziej upartą osobą w walce.
3. Chcesz outplayów o wysokim ryzyku i wysokiej nagrodzie? Graj zabójcami. Rozkręcisz kulę — czujesz się nie do zatrzymania; potkniesz się — spędzisz sporo czasu martwy.
4. Chcesz przecelować rywali? Graj magami. Twoja celność skillshotów to cała gra, a trafione duże combo daje niesamowitą satysfakcję.
5. Chcesz hard-carry w late game? Graj strzelcami. Farm, skalowanie i pozycjonowanie — a potem kasujesz wrogą drużynę z bezpiecznej odległości.
6. Chcesz nieść drużynę bez świateł reflektorów? Graj kontrolerami. Wygrywasz, utrzymując właściwe osoby przy życiu we właściwym momencie.