Notatka z Dziennika Żołnierza List w Valor Mortis

Nie wiem, dlaczego to piszę. Być może powodem jest to, że obawiam się, że jeśli nie przeleję tych słów na papier, opisywane nimi obrazy pozostaną ze mną do dnia śmierci.

Bitwa była koszmarem. Dym pokrył całą okolicę, a armaty nie przestawały ryczeć. Żelazny Pułk ginął na moich oczach. Tylu dobrych ludzi... Jules, Antoine, Christian, Mark... Najwspanialsi artylerzyści, jakich dane mi było poznać. Wszyscy zginęli od jednego wybuchu.

W jednej chwili wykrzykiwali rozkazy i żartowali, jak zwykle. W następnej były już tylko dym, krew i strzępy towarzyszy, których znaliśmy.

A potem nadeszła zaraza. Zajęła ich zakrwawione szczątki, wypaczyła je... Dziesiątki poległych żołnierzy zostało wciągniętych i scalonych w odrażającą istotę złożoną z ciała, żelaza i części armat - potwora o twarzach tych, których straciliśmy. Gdy się porusza, wciąż słyszę ich głosy. Wciąż słyszę ich śmiechy.

Boże, wybacz nam wszystkim.