Kamienie runiczne: Daleka Północ

Kamień runiczny 1

Daleka Północ. Ostatni przystanek, zanim nareszcie udowodnię moją wartość.

Mam za sobą wiele prób, jak również śmierci. Zginęło wielu drogich mi przyjaciół.

Ale nareszcie tu jestem.

Kamień runiczny 2

Jest całkiem spokojnie. Na razie dzikie zwierzęta zdają się nie przejmować moją obecnością.

W razie potrzeby powinnam być w stanie pozyskać z nich cenne zasoby. W końcu przeżyję albo ja, albo one.

Kamień runiczny 3

Muszę mieć się na baczności. Od czasu mojego przybycia widziałam niewiele spokojnych miejsc, nierozważnie byłoby więc sądzić, iż te ziemie są inne.

Bez względu na to, jak dobrze walczę, nadal może mnie pokonać nieuchronny chłód tego obszaru.

Lepiej znajdę jakieś schronienie.

Kamień runiczny 4

Na razie jestem tu sama. Pomimo tego nie potrafię otrząsnąć się z wrażenia, że coś mnie obserwuje.

Kamień runiczny 5

Znalazłam stary budynek, ale był porzucony. Trudno powiedzieć, od jak dawna, lecz nie sądzę, abym miała znaleźć tu jakichś przyjaciół.

Kamień runiczny 6

Nie lubię myśleć o tym, co mogłoby się stać, gdyby mój topór nie był tak ostry, a zmysły tak czujne. W końcu nie ma już nikogo, kto mógłby przyjść mi na ratunek.

Może i straciłam moich kompanów, lecz to dla ich dobra muszę żyć dalej. Władca tych ziem musi zginąć.

Kamień runiczny 7

To osobliwe. Z jakiegoś powodu czuję, że powinni czekać tu ludzie, aby mnie powitać.

Myślę, że właśnie tak wyglądały zimy, gdy byłam dzieckiem, kiedy to mój ojciec witał mnie po powrocie do domu, lecz jego tu nie ma. Nikogo tu nie ma.

Kamień runiczny 8

Ostatnio nawiedzają mnie sny, w których jestem krukiem. Dzięki wspaniałym czarnym skrzydłom szybuję po świecie, który znam, ale nie jest już taki sam.

Zielony i żyzny krajobraz stał się zimny i pusty. Być może po prostu doskwiera mi ta mroźna północ. A jednak... jeśli to nie to?

Kamień runiczny 9

Wiem, gdzie muszę się udać. Przodkowie wskazali mi, gdzie znajduje się miejsce pobytu władcy tych krain, tego, którego próbowali trzymać w kajdanach, i którego moc spętała teraz cały świat.

Jeśli będę w stanie zgładzić tego wroga, tę nienawistną istotę, dowiodę swojej wartości – raz na zawsze.

Kamień runiczny 10

Tu spoczywają potężni, którzy kroczyli tu przed nami. Stąpaj ostrożnie, gdyż możesz zakłócić ich spoczynek.

Kamień runiczny 11

Ostatecznie śmierć przychodzi po każdego, nawet najpotężniejszego z wojowników. Pewnego dnia trafisz do ich grona.

Kamień runiczny 12

Uhonorujmy przodków, którzy wyrzeźbili świat, w którym żyjemy. Niechaj uznają nas za godnych.

Kamień runiczny 13

Z początku to miejsce wydawało się odpowiednie dla Ulfa, który lubił zimno i śnieg. Wtedy jednak nadeszły złośliwe stworzonka, które chciały ściągnąć mnie w dół, więc musiałem jeszcze to przemyśleć.

Kamień runiczny 14

Jeśli to, co mówi kruk, jest prawdą, pozostał już tylko jeden Wygnany, którego muszę zgładzić. Ale co potem? Czy naprawdę odzyskam mego syna, czy to on odzyska mnie?

Ten kamień wzniosła Astrid dla swojego syna, jeśli podąży jej śladami, zanim ona znów go ujrzy.

Kamień runiczny 15

Te krainy wyglądały niezwykle znajomo – budziły wspomnienia zakopane głęboko w naszych umysłach. Powinniśmy byli wiedzieć, że wcale nie są takie, jakie się wydają.

Kamień runiczny 16

Wysłuchaj słów Katy, która niegdyś uważała leśne trolle za potężnych przeciwników. Ich krewniacy zamieszkujący te krainy są wysocy niczym najwyższe góry i twardsi od najtwardszych skał, lecz ci, którym uda się ich powalić, zdobędą wspaniałą nagrodę.

Kamień runiczny 17

Gdy przybyliśmy tu po raz pierwszy, to miejsce było dostatnie i zamożne. Teraz jednak zimy są dłuższe i mroźniejsze, boimy się więc, że niedługo całkowicie sobie nas zawłaszczą.

Tu jednak zbudowaliśmy nasze domy i zapuściliśmy korzenie, więc tu zostaniemy.

Kamień runiczny 18

Na dalekiej północy Magia tańczy na niebie Wezwij teraz to Co zeszło pod ziemię

Niech węgiel jasno płonie Pradawna wiedza czeka Na tych, co oręż chwycą w dłonie I nie zginą od przodków miecza

Kamień runiczny 19

Wystrzegaj się fałszywych drzew! Brzęk sopli i skrzypienie gałęzi mogą nie być jedynie wiatrem...

Kamień runiczny 20

Signe wzniosła ten głaz ku pamięci Eigila, który poległ w bitwie. Nie zdążył się przekonać, że nie wszystko jest tu tak zamrożone, jak by się zdawało.

Kamień runiczny 21

Zakopane pod śniegiem na północy, gdzie zimny wiatr wieje, okowy twardnieją na zmrożonej ziemi, a prawda topnieje.

Według biomu