Kamienie runiczne: Góry

Legenda: Fenring

Wypatruj go w świetle księżyca

Łowca nocy

O delikatnym chodzie

Z ostrymi zębami

Z wolna tropi

Prędko gryzie.

Kamień runiczny 2

Niewielu z nas trafiło w te góry. Było nas dwadzieścioro, a zostało dwoje. Agda umiera, jej serce przeszyła strzała draugra. Pożegnam się z nią przy tym kamieniu i rozsypię jej prochy na wietrze. Wtedy odwrócę me oblicze ku najwyższemu szczytowi i odszukam Skrzydlatego. Niech Odyn ześle mi śmierć lub chwałę.

Kamień runiczny 3

Ten znak wskazuje miejsce, gdzie po raz pierwszy ja, Ulf, ujrzałem wielką drakonę w trzecie lato mojego pobytu w Valheim. Zatrzymała się tutaj, by zostawić stos łajna pełnego kości jelenia, dzika i czaszki Szarła. Nigdy więcej nie zbliżę się do tego miejsca.

Kamień runiczny 4

Zatrzymaj się i posłuchaj, podróżniku. Na najwyższych szczytach Valheim powietrze jest rozrzedzone i słabe. Stąd czasem da się usłyszeć dźwięki pochodzące z innych zakątków – odgłosy toczącej się bitwy na Midgardzie, ryk uczty w Walhalli lub wrzask walkirii, gdy przemierza przestrzeń między światami.

Kamień runiczny 5

Tam, gdzie stoi kamień, widziałem kiedyś wielką drakonę lecącą nade mną i ukryłem się w krzakach, dopóki mnie nie minęła. Ulf Odważny wyrył na tym kamieniu.

Kamień runiczny 6

Niech czytelnicy wiedzą, żeby nie pozostawać na tych stokach, z dala od ogniska i schronienia liściastych lasów. Górskie bestie są dzikie i srogie, spragnione mięsa, a najgorszym z nich jest sam lodowaty wiatr. Noś grube futra, rozpalaj mocne ogniska i pamiętaj, by nie ruszać jaj wielkiej drakony, jeśli życie ci miłe.

Kamień runiczny 7

Wielkie miasta nie powstają same z siebie

Zahartuj swe serce, osadniku w obcej krainie

Buduj od poziomu ziemi w górę

Kamień runiczny 8

Ten kamień został umieszczony przeze mnie, Astrid, w siódmym roku mojego pobytu w Valheim. W tym miejscu przemówił do mnie Wszechojciec. Obudziłam się z głębokiego snu i zobaczyłam jego słowa rozrzucone wokół mnie na ziemi w postaci zamarzniętych kamyków. Kiedy ogrzałam je w dłoniach, rozmroziły się i przekazały mi jego przesłanie – słowo po słowie.

Zabij Wygnanych. Przywiąż do siebie ich głowy. A ja przybędę.

Kamień runiczny 9

Kiedy po raz pierwszy obudziłem się w Valheim, błagałem Odyna, by mi się ukazał. Gdzie on był? Dlaczego mnie opuścił?

Przez wiele księżyców stawiałem czoła burzom i okrutnym bestiom szukając odpowiedzi. Gdzie byli bogowie? To ma być moja nagroda? Gdzie jest Odyn?

Ale teraz już wiem. Gdy wycinałem Szarły jak chwasty z pola lub zadeptywałem surtlingi jak iskry, tworzyłem dzieło Odyna. A kiedy zmierzyłem swą siłę przeciwko wielkiej Drakonie i odrąbałem jej łeb jednym ciosem, czułem radość Odyna w sobie, głęboką i dumną.

Jesteśmy rękami Odyna, każdy jeden z nas, i naszym celem w życiu jest tworzyć jego wolę.

Kamień runiczny 10

Na tej ziemi, Otho i Bjorn stoczyli potężny pojedynek, by zdecydować, kto ma najlepszą brodę. Teraz ja, Bjorn, muszę wyrzeźbić ten kamień, by powiedzieć, że broda Otha jest tak jasna i piękna jak pole kukurydzy latem. Niech przepotężny Thor zerwie brodę z mej twarzy, jeśli kłamię.

Kamień runiczny 11

W starym Midgardzie, armie ludzkości wyparły drakonów z gór zaraz jak Vanirowie obalili ich matkę i wygnali ją do Valheim. Jednak tutaj odzyskały swą dawną siłę i liczebność. Huk ich potężnych skrzydeł roznosi się echem pomiędzy szczytami.

Są zaciekłymi i dostojnymi istotami, prawdziwie godni walki przeciwnicy. Jeśli pogardzą twym ostrzem, wyślij swe strzały by ich powitać.

Kamień runiczny 12

W tych górach nie mogę rzucić włócznią, by nie trafić w coś, co chce mnie zabić. Jednak z wysokości widziałem słoneczne równiny gdzie życie będzie łatwiejsze. Idę teraz by się tam osiedlić. Takie są słowa Ulfa.

Kamień runiczny 13

Istnieją przyjaciele w Valheim, ale musisz ich szukać wśród swych wrogów. Starzy przyjaciele, bracia ogniska, księżycowi śpiewacy. Przez stulecia polowały przy tobie, teraz musisz przypomnieć im o dawnym przymierzu pomiędzy twoimi braćmi a nimi. Rozkoszują się w mięsie i taki musi być twój podarek.

Według biomu