Kamienie runiczne: Równiny

Kamień runiczny 1

Tam, gdzie nie pada deszcz

I żadne plony nie urosną

Ziemia może nadal dać ci skarby.

Kamień runiczny 2

To miejsce było zbyt gorące dla Ulfa przyzwyczajonego do strzepywania śniegu ze swojej brody. Wyrył runy na tym kamieniu i ruszył dalej.

Kamień runiczny 3

Spokojnie, podróżniku. Odyn przemawia do słuchaczy. Tu w tej jałowej krainie mieszka jeden z Wgnanych. To starożytny czarodziej opętany zgorzknieniem, ciągnący po piachu resztki swojego połamanego ciała. Bez wątpienia Odyn będzie przychylny wojownikowi, który zniszczy tę zarazę.

Kamień runiczny 4

W pobliżu tego miejsca oczom mym ukazała się gwiazda, która wychodząc z wielkiej zasłony nocy, wylądowała na piachu. Gdy się zbliżyłem, była rozgrzana do czerwoności, ale o świcie stała się zimna. Błogosławione ostrze miecza, pokarm z pieca, żelazny dar od bogów!

Kamień runiczny 5

Drogi przyjacielu, połóż rękę na tym kamieniu i przypomnij sobie Haralda, który wyrył na nim te słowa: „W Midgardzie straciłem życie na polu bitwy, ale w Valheim zostało mi ono przywrócone. Mimo to moje boje wciąż trwają.

Na zielonych łąkach walczyłem z Eikthyrem Wielkim Jeleniem, którego poroże zraniło mnie w oko.

W głębokich lasach broniłem Leśnego Starca, a strzała draugra zraniła mnie pod żebrami, co czuję po dziś dzień.

Na zboczu góry walczyłem z Matką Drakonów, a ta ugryzła mnie w kolano, przez co chodzę o lasce.

Teraz zbliża się moja ostatnia bitwa. Gdzie się obudzę, gdy tym razem zasnę?”

Kamień runiczny 6

Odyn odwiedził mnie w śnie jako starzec podparty laską z założonym na głowie kapeluszem podróżnika z szerokim rondem. Powiedział mi, bym zaufał krukom, które są posłańcami jego słów, i wyrył ten kamień, aby inni mogli poznać jego wolę. Musimy zabić Potępionych i znaleźć nasze przeznaczenie w jego komnacie w Walhalli.

Kamień runiczny 7

Pod ziemią kryją się komnaty dawno umarłych mężczyzn i kobiet, starożytnych plemion, które żyły w Valheim, jeszcze zanim Wszechojciec skierował swoje spojrzenie na to miejsce. Zejdź głęboko, aby odkryć ich skarby. Musisz jednak uważać – niektórzy jeszcze nie wiedzą, że nie żyją.

Kamień runiczny 8

Ze szczytu góry, ta równina wyglądała na spokojną i przyjemną. Ale okazało się, że jest gorzej niż gdziekolwiek indziej. Cały czas słychać bzyczenie tych cholernych owadów. Moja broda zbielała jak śnieg. Zbuduję łódź.

Kamień runiczny 9

Cóż za radość wędrować daleko

Z wiatrem we włosach

I błękitnym niebem przed sobą.

Ach co za radość

Stać ponad swymi wrogami

I mówić otwarcie do świata.

A potem, jaka radość

wrócić do domu z podróży

I zastać w palenisku ciągle płomień jasny.

Kamień runiczny 10

Na tych równinach, tylko najmężniejsi przetrwają, by przeczytać me słowa i usłuchać rady. A więc posłuchaj.

Wielki Odyn nie jest kochającym ojcem, uprzejmym i łagodnym, słodzącym słowa. Ani nie jest srogim władcą, suzerenem o ramionach w złocie, dowodzącym swymi niewolnikami pod groźbą śmierci.

Nie zesłał cię tu byś walczył z jego wrogami ze strachu lub miłości do niego, lecz ponieważ jego wrogowie to twoi wrogowie. Jego radość i honor są także twoje. Będziesz walczył i wygrywał tak jak kiedyś on sam.

Synowie i córki Odyna, radujcie się!

Kamień runiczny 11

Tu na równinach znajdziesz siedliska Fulingów, starożytnej rasy, która ongiś zbudowała wieże i miasta dorównujące ludzkim dopóki Odyn nie ukarał ich za ich pychę. Zgniótł on armie Fuliingów, krusząc ich zbroje jak ślimacze skorupy pod swoimi stopami a miasta zrównał z ziemią.

Tylko Yagluth, wielki mag, nie ugiął się i nie złamał przed jego furią. Więc Odyn rozerwał go na pół i zrzucił szczątki do Valheim, gdzie wykrwawiał się w ziemię i obracał w pył, opłakiwany przez ostatnich z jego ludu.

Teraz Fulingowie rządzą równinami w Valheim, okrutni i dzicy jedynie z nienawiścią i strachem w sercach. Jednak Yagluth jest ciągle z nimi, jako niewidzialna moc z której szamani Fulingów czerpią do swej bluźnierczej magii, ponownie rosnąc w siłę podczas gdy jego lud rozsiewa się po świecie...

Kamień runiczny 12

Loxy to potężne stworzenia, wielkie trzęsiziemy, które przemierzały równiny Valheim na długo przed zesłaniem Wygnanych to tego świata. Łatwo rozgniewane, zmiażdżą każdego, kto jest na tyle nierozsądny, by się zbliżyć bez broni, jednakże poznały dotyk ludzkiej dłoni i można je nauczyć by pokochały ją ponownie.

Kamień runiczny 13

Wiedz, podróżniku, że mimo iż nie możesz umrzeć w świecie Valheim, możesz zaprzestać się odradzać. Wielu było tych, którzy przyszli przed tobą wypełniać wolę Odyna, tylko by odkryć, że ich własna wola słabnie...

Według biomu