List od Jamesa List · Więzienie Napoleona

Drogi Williamie,

pisanie listu, na którym Twój wzrok może nigdy nie spocząć, jest upiornym przedsięwzięciem. Nie jestem nawet pewien, czy przelewane przeze mnie na papier słowa są przeznaczone dla Twoich oczu, czy może mają być wyznaniem, które ukoi moje niespokojne sumienie.

To nie jest koniec, jaki wyobrażaliśmy sobie, gdy po raz pierwszy przywdziewaliśmy mundury. Nie zaciągnęliśmy się dla własnej chwały, lecz w imię sprawy większej niż jakikolwiek człowiek. Wizja Bonapartego jest olbrzymia. To, że nie potrafimy dostrzec jej kształtu, wynika z tego, że jesteśmy jedynie żołnierzami - nie nam podawać w wątpliwość słońce za roztaczany przez nie żar. My rodzimy się po to, by wykonywać rozkazy.

Ty jednak, Williamie... pozwoliłeś, by twoje światło zamigotało i zbłądziło. Wzbraniam się przed nazwaniem Cię zdrajcą, jednak nie mogę pozostać niemym świadkiem Twojego buntu. Dla dobra cesarstwa - i być może dla dobra Twojej duszy - muszę sprawić, by postawiono Cię przed sądem Cesarza. Niechaj on zadecyduje o Twoim losie.

Modlę się, byśmy w bardziej honorowych czasach mogli raz jeszcze stanąć ramię w ramię w świecie, w którym granica między przyjacielem a wrogiem nie jest tak brutalnie zatarta.

Twój pokorny sługa i przyjaciel

James Stewart